Over fredroggen

Independent basketball journalist/publicist (Published books among others: Vervlogen Tijden, Basketball and Faith and Broken Dreams)

Bijna klaar …. Harie Meijers

Het boek over het wielerleven van Harie Meijers zal binnenkort worden uitgegeven.

Meijers maakte op 17-jarige leeftijd in 1897 zijn debuut als professioneel wielrenner en bleef dit tot 1904. Rond 1900 groeide hij uit tot een fenomeen in de internationale baanwielrennerij, hij had een vlijmscherpe eindsprint.

Vrijwel iedereen in ons land kent de namen van Eden en Moeskops, maar wie kent nog Harie Meijers, die toch vijf keer kampioen van Nederland was, een keer kampioen van Engeland, twee keer winnaar van de Grand Prix, twee keer tweede en een keer derde in de wereldkampioenschappen, winnaar van de Grand Prix de L’ Exposition (7000 gulden!) en winnaar van wedstrijden in Brussel, Wenen, Turijn, Moskou, Oostende, Parijs, Antwerpen, New-York, Boston, Jacksonville, Genève, Roubaix, Kopenhagen en waar al niet meer. in 1900 werd hij samen met de Italiaan Tommaselli officieus olympisch kampioen op de tandem en in 1904 won hij samen met Guus Schilling de GP Finance, het officieuze wereldkampioenschap voor tandems.
In 1902 en 1903 werd hij door de Franse sportkrant L’ Auto uitgeroepen tot beste sprinter van Europa. Hij was de gelijke van een Ellegaard, Jacquelin, “Major” Taylor en al die andere beroemde renners uit het heroïsche tijdperk.

Nog ruim twee maanden …..

Begin september zal het boek “Harie Meijers … topsprinter uit het heroïsche tijdperk” verschijnen.

Na een speurtocht van anderhalf jaar door de Nederlandse kranten archieven en de archieven van L’ Velo, L’ Auto, Radwelt, Suisse Sport en enige Amerikaanse kranten archieven, kon ik in februari beginnen met het schrijven van deze biografie over het wielerleven van één van Nederlands beste sprinters.

Het boek zal ongeveer 160 pagina’s tellen met een dertigtal foto’s uit die tijd.

Harie Meijers ….. Sprinter uit het heroïsche tijdperk

Een stukje uit het in september uitkomende boek over Harie Meijers, die van 1896 tot 1904 op de wielerbanen van binnen- en buitenland schitterde.

Op twee December van het jaar 1879 werd het echtpaar Meijers te Maastricht verblijd met de geboorte van een zoon, die de naam Harie kreeg. Vader Meijers beheerde een bloeiende brouwerij en branderij te Maastricht en was, evenals zijn echtgenote, een rasechte Maastrichtenaar.
Vaak heeft men gedacht, dat de Meijers Engelsen waren, wat vermoedelijk oorzaak vond in het feit, dat Harie Meijers het profkampioenschap van Engeland op de vijf mijl behaalde (1898) en door Engeland een keer naar de wereldkampioenschappen werd afgevaardigd. In Parijs daarentegen meende men, dat hij een Zuid-Afrikaan was en dat er nog een broer van hem in de Transvaalse oorlog tegen de Engelsen meevocht, vandaar Harie’s Parijse bijnaam “le Boer”.

Als jongen van acht jaar leerde hij fietsen, toentertijd (1887) een lang niet gebruikelijke bezigheid. Toen hij op de Handelsschool was, probeerde hij in zijn vrije tijd in contact te komen met bekende wielrenners en vooral Mathieu Cordang had veel met de jonge Maastrichtenaar op.

Zijn debuut vond plaats op de wielerbaan te Maastricht: 26 Mei 1895. Vijftien jaar oud was hij toen, maar hij overwon alle goede tegenstanders en in datzelfde seizoen zag men hem schitteren in Arnhem, Venlo en Sittard, terwijl hij op 21 Juli te Maastricht het kampioenschap van Limburg won, een titel, die niet veel aan jongens van vijftien jaar ten deel pleegt te vallen! Met Bailleux, die één van zijn beste vrienden was, wist hij voor zijn club “De Meteoor” het Jaap Edenvaandel te veroveren.


Het volgende jaar (1896) ging hij over naar de beroepsrenners om steeds sterkere tegenstanders te ontmoeten en om voor weinig geld eens wat van de wereld te kunnen zien. Het jonge rennertje debuteerde puik: zeven eerste, zes tweede en drie derde prijzen werden in die zomer zijn deel.

Zeventien jaar oud was hij, toen hij sprintkampioen van Nederland (beroepsrenners) werd; het wekte alom bewondering, toen hij op 4 Juli 1897 zijn oudere geroutineerde tegenstanders wist te kloppen en de kampioenstitel eervol behaalde. “Daar zit wat in dat jochie”, voorspelde men! Dat jaar al reed hij in het buitenland te Brussel, waar hij tweede werd in de Grand Prix.
De correspondent van het Franse “Velo”, Paul Hardy schreef daarover in het blad: “Le hollandais Meyers, un coureur d’un style supérieur et d’une qualité admirable”.

Roland van den Bergh, vanuit een diep dal naar een prachtige loopbaan

Binnenkort het verhaal over Roland van den Bergh, de voormalige speler van NN Donar, Elmex Leiden en Nashua Den Bosch die zijn carrière zag worden afgebroken door een zware blessure.

Foto: Donarmuseum

Na een langdurige revalidatie proces, werkt Roland de afgelopen 25 jaar als Chief Operating Officer bij DeVroomen Garden Products inc. te Gurnee, Illinois.

Worthy de Jong verlaat ZZ Leiden aan einde van seizoen

Zorg en Zekerheid Leiden Basketball – Persbericht
Leiden, 8 april 2022


Worthy de Jong verlaat ZZ Leiden aan einde van seizoen
Worthy de Jong gaat na afloop van het seizoen op eigen verzoek Zorg en Zekerheid Leiden Basketball verlaten. De Leidse basketbalclub heeft dit vandaag bekend gemaakt.
Worthy de Jong, inmiddels 34 jaar, heeft nog een doorlopend contract tot en met het seizoen 2022/2023, maar zal dat dus niet uitdienen. In gesprekken met de clubleiding heeft Worthy de Jong aangegeven een andere weg in te willen slaan, waar onder meer 3×3 basketbal een deel van zal uitmaken. Mits hij geselecteerd wordt voor de Orange Lions, zal het Europees Kampioenschap in september zijn afscheid betekenen als 5×5 basketballer.


“Ik heb 13 jaar professioneel basketbal gespeeld en alles gegeven op het basketbalveld”, stelt Worthy de Jong. “Iedere training en iedere wedstrijd geef ik 100% om samen met m’n team het beste eruit te halen. Ik merk dat het steeds moeilijker wordt dit op te brengen. Ik wil prijzen winnen en zal er alles aan doen om ook dit seizoen tot een goed einde te brengen en de club nog een beker te bezorgen. Ik ben de organisatie, sponsoren, vrijwilligers en fans van Zorg en Zekerheid Leiden zeer dankbaar voor alle mooie jaren die ik hier heb mogen spelen. Ik kan terugkijken op een fantastische periode in mijn leven, waarin ik van mijn passie basketbal mijn beroep heb kunnen maken. Ik zal de mooie momenten bij Zorg en Zekerheid Leiden koesteren en in het bijzonder de vriendschappen die het mij heeft gebracht.”


“Worthy is een speler van de buitencategorie, spectaculair in het veld en geliefd bij de fans, echt iemand voor wie je naar de hal komt”, geeft Marcel Verburg, voorzitter van Zorg en Zekerheid Leiden Basketball, aan. “Wij hebben het voorrecht gehad om hem 11 jaar in Leiden te kunnen bewonderen en ik weet zeker dat iedereen die betrokken is bij de club, hem enorm zal gaan missen.”


Records
Worthy de Jong, ook wel Mister ZZ Leiden genoemd, heeft vrijwel alle records in handen bij Zorg en Zekerheid Leiden. Hij speelde tot nu toe in totaal 514 officiële wedstrijden voor Zorg en Zekerheid Leiden, waarin hij 6.642 punten scoorde. Als speler van Zorg en Zekerheid Leiden werd hij drie keer landskampioen, twee keer winnaar van de NBB Beker en drie keer winnaar van de SuperCup. Daarnaast won hij een waslijst aan persoonlijke awards. Zo werd hij één keer MVP (Most Valuable Player) van de competitie, één keer MVP van de play-offs, één keer MVP van de All Star Game, viervoudig lid van het All Star Team, viervoudig lid van het All Defense Team, één keer Most Improved Player of the year, één keer Defensive Player of the year en twee keer Leids Sportman van het jaar. Zijn hoogste score in een competitiewedstrijd was 35 punten, op 4 oktober 2014 in de Vijf Meihal tegen Aris Leeuwarden. Dat was niet zijn hoogste individuele score, want die staat op 36 punten, behaald op 22 januari 2020 in een uitwedstrijd voor de FUBA Europe Cup tegen het Turkse Pinar Karsiyaka.


FIBA Europe
In Europees verband kwam Worthy de Jong 73 keer in actie voor Zorg en Zekerheid Leiden. Met name in de 50 wedstrijden die hij voor de Leidse club in de FIBA Europe Cup uitkwam, heeft hij zich laten gelden. Hij noteerde daarin 728 punten, 259 rebounds, 208 assists, 111 steals en 44 blocks. In al deze categorieën staat hij in de alltime top 5 van de FIBA Europe Cup. Bij de steals is Worthy de Jong met afstand de alltime leader. Tevens werd hij in 2019 en 2020 verkozen tot Europe Cup Defensive Player of the year door eurobasket.com.


Interlandcarrière
Worthy de Jong heeft op dit moment 104 interlands op zijn naam staan. Op 28 juli 2012 speelde hij zijn eerste interland onder debuterend bondscoach Jan Willem Jansen. Mede door 11 punten van Worthy de Jong werd Cyprus met 77-55 verslagen. Tijdens het EK van 2015 werd dagelijks een All Star Team van de vijf best presterende spelers gevormd. Na de wedstrijd van 8 september tegen Slovenië werd Worthy de Jong in dat team opgenomen. Vier NBA-spelers (Pau Gasol, Semih Erden, Marco Belinelli en Danilo Gallinari) maakten het team van de dag compleet. Op 2 augustus 2014 kwam Worthy de Jong tot 26 punten, zijn hoogste score in het shirt van het Nederlands Team. In 104 interlands was Worthy de Jong goed voor 1.026 punten.

Nederlandse start-up Scorelit lanceert app

De Nederlandse start up Scorelit – onder leiding van oud profvoetballer Jos Hooiveld en
in samenwerking met oud NBA prof en tevens hoofdcoach van ZZ Leiden: Geert Hammink – lanceert een app dat jonge gedreven basketballers koppelt aan basketball professionals voor individuele
wedstrijd coaching op maat. Via video-upload leggen jonge amateurbasketballers hun wedstrijd voor
aan hun favoriete basketballheld, die vervolgens klaar staat met een persoonlijk advies en tips.


VAN IDEE NAAR APP
Het idee voor de app ontstaat twee jaar geleden in de voetbalkleedkamer van Orange County SC, in
Californië, waar bedenker Jos Hooiveld zijn professionele voetbalcarrière op dat moment officieel
afsluit. Hij ziet dat in Amerika teamsport individueler wordt benaderd, via bijvoorbeeld individuele
trainingssessies. Maar in de juiste wedstrijdbegeleiding schiet het tekort. Hooiveld ziet kansen in
Europa om individuele wedstrijd begeleiding bij jonge sporters te optimaliseren. Hij is van mening dat
er veel sportkennis vanuit professionals aanwezig is, dat kan worden ingezet om jongeren te motiveren
en talent te doen laten groeien. Kennis die middels technologie omgezet kan worden naar individuele
begeleiding.

In samenwerking met Geert Hammink en de app-bouwers van Appademic uit Groningen
werkt Hooiveld met zijn team twee jaar aan de ontwikkeling van de app die vanaf vandaag ook voor de
gedreven basketballer is te downloaden.
“De missie van Scorelit is de gedreven sporter de kans geven op de juiste begeleiding in zijn/haar
favoriete sport. Professionele basketballers kan je boeken voor individuele coaching om zo bewuster
te worden van je keuzes in het veld. Op deze manier denkt Scorelit het optimale uit de sporters te
kunnen halen.. Wij willen talent laten groeien en samen dromen. Wij beschikken over een netwerk van
basketball professionals die bezitten over waardevolle kennis, ervaring en bovenal de passie om jonge
spelers daarmee te coachen en te motiveren. Die twee werelden brengen wij met Scorelit samen. Het
is fantastisch om te zien hoe dit idee in de basketballwereld wordt ontvangen. Onze technologie maakt
het mogelijk er voor de talenten van de toekomst te kunnen zijn” aldus Hammink.

Prominenten als Laura Cornelius, Arvin Slagter, Jito Kok, Geert Hammink, Emese Hof, Matthew Otten,
Charlon Kloof, Yannick Franke, en Peter van Noord (plus vele anderen) staan allen achter het idee en
hebben zich beschikbaar gesteld als Experts in de app.

HOE WERKT SCORELIT?
De gebruiker van de app filmt zijn of haar gehele wedstrijd. Spelers kunnen in de app deze wedstrijd
video uploaden en vanuit daar een basketbal Expert naar wens selecteren. Dit kan een actieve
basketballer zijn, maar afhankelijk van het doel ook een oud speler, trainer, agent of een scout. Deze
analyseert de gehele wedstrijd zijn of haar spel aan de hand van een speciaal ontwikkelde Scorecard.
Het resultaat is een compleet onderbouwde analyse dat gebruikers van de app inzicht geeft in hun basket gerelateerde kwaliteiten en ontwikkelpunten. Vormgegeven in de belevingswereld van de jeugd met een persoonlijke video van de Expert als kers op de taart.

Sandra Ortiz-Del Valle had dreamed of becoming a referee

Sandra Ortiz-Del Valle had dreamed of becoming a referee in the National Basketball Association, but she never got any closer than officiating a few preseason scrimmages for the New Jersey Nets. Convinced that she was a victim of sex discrimination, she sued the league.
25 years ago after amazing perserverance a Federal jury in Manhattan agreed, finding that the league had denied her a job because she was a woman and awarding her $7.85 million in damages.
Ortiz-Del Valle, taught physical education and coached basketball at Humanities High School on West 18th Street in Manhattan, before retirement.

Ortiz-Del Valle’s lawyers introduced documents that showed that the N.B.A. had given her high marks as a referee. One such document, a scouting report to Darell Garretson, the chief of the league’s officiating staff, from Aaron C. Wade, another league official, described Ortiz-Del Valle as being in good physical condition, having ”excellent basketball officiating skills” and being ”very knowledgeable about rules.” Wade continued: ”I would not hesitate to recommend that at sometime in the near future she be considered to enter our training program.”


Ortiz Del-Valle, who now lives in Hillside, N.J., graduated from Bronx High School of Science and City College of New York, where she played forward and center on the women’s basketball team.
She had all the qualifications to be an N.B.A. referee, including officiating in top men’s amateur and professional basketball leagues for 17 years. She was a regular at the Rucker Tournament in Harlem. In fact, in 1991 she worked a United States Basketball League game and became the first woman in history to officiate a men’s professional basketball game. The uniform and whistle she used in the game are on exhibit at the Naismith Memorial Basketball Hall of Fame in Springfield, Mass.


She also officiated in men’s leagues on the Jersey Shore, in Westchester County and in the New York Pro-Am league.
But N.B.A. officials kept setting up new obstacles to hiring her, she said. She filed a complaint with the Federal Equal Employment Opportunity Commission in 1995 and sued the league the next year.
Sandy made history and set a precedent for qualified women to be hired as referees in the NBA and other professional and amateur leagues around the world!
I am proud and honored to nominate Sandy for a place in the Bronx Basketball Hall of Fame!

Earl (GOAT) Manigault

A person loved by everyone in the Harlem Basketball Community. Before Muhammad Ali used the term Greatest of All Time ( GOAT) after defeating Sonny Liston, the term Goat originally was a nickname given to Earl to shorten his last name MANIGAULT and his signature dunk ( two hands behind the head).
After a period of social adjustment Earl returned to the community and with help from community leaders established the GOAT First Community Basketball tournament in Morningside Park (118th St) 1972. A lot of other up and coming young basketball players were given a platform to display their talents and advice from Earl . For over thirty years Earl provided this platform and gave out some of the largest trophies in the history of Basketball awards.
Earl is being inducted into the Real Harlem Basketball Players Hall of Fame class of 2022 during Harlem Week. Show your love and support for Earl Manigault.

Uit de wandelgangen

Nog even terugkomen op de situatie bij Donar. Hoe kan dit bestuur( de wandelgangen zeggen Martin de Vries) constant 4 a 5 jaar, zo slecht recruteren?? Budget is er genoeg, maar ontbreekt de kennis, of is het eigenwijsheid? Dit seizoen maar liefst 8 imports en 1 international. Plus Brandwijk en Koenis.
Dat is dus 1 jeugdspeler op de bank. De salarissen zijn de top in Nederland, zorg dan dat je dat goed besteed, ook naar je hondstrouwe fans toe. Waarom al die imports? Haal een paar internationals terug naar Nederland. Ook voor een coach is dit erg lastig , een torenhoog verwachtingspatroon waar niet aan te voldoen valt. Word een roerige kerstperiode, er komt ook nog een rechtszaak tegen Rudez aan, die 400.000 euro eist.

**Charlie Yelverton **

Played his high school basketball at Rice High School and was a highly recruited all -city performer! He then attended Fordham University and helped the Rams rise to national prominence under coach Digger Phelps. Charlie sometimes played with amnesia, because he would often forget he was only 6’2″, scoring over much taller players and repeatedly out-rebounding them to start fast-breaks.

He was drafted by the Portland Trailblazers and became a starter, playing along side Rookie-of-the Year, Sidney Wicks.

During a game on February 1, 1972, Yelverton did not participate in pre-game warm-ups. Yelverton later told the New York Post his protest was in response to the Vietnam War and capitalism. Probably the first public political protest in basketball history did not go over well with the Trailblazers, or the NBA.
Portland head coach Roland Todd was fired the next day for failing to handle the situation and Yelverton went on to play 24 more games for the Blazers. He was waived on September 1972, shortly before the Blazers were scheduled to travel to Hawaii for a pre-season tournament between NBA and ABA teams.
Yelverton then headed to Europe, where he played with Olympiacos in Greece, and Ignis Varese in Italy. He helped Ignis Varèse to win the 1975 EuroLeague championship, and helped the same team to reach two more EuroLeague Finals, in 1978 and 1979. He also won the 1978 Italian League championships, while in Varèse.
On February 3, 2008, Charlie Yelverton was selected among 105 players nominated for the 50 Greatest EuroLeague players of all time. He still lives in Italy where he was able to pursue his other passion, and became quite an accomplished jazz saxophonist!

Een stukje uit het nog te verschijnen boek: Harie Meijers – Topsprinter uit het heroïsch tijdperk

Een trainingstocht met Cordang, ter voorbereiding op Bordeaux-Parijs

Cordang, Meijers en hun manager Chevalier vertrokken op 15 april 1899, een zaterdagochtend, voor een training. Het plan was om rond 5.00 uur ’s morgens uit Maisons-Laffitte te vertrekken, doch door het slechte weer die nacht, was niemand op dat tijdstip aanwezig, dus met enkele uren vertraging vertrokken ze om tien uur naar Pontoise. Meijers vertelde later; “Alleen zou ik de Pont de Conflans nooit hebben bereikt met die stormachtige wind recht in het gezicht. Het is dat we met een kerel als Cordang op pad waren”.

Mathieu Cordang

Meijers vond het ook wel interessant om Cordang te volgen, aangezien die over een maand aan de start zou staan van Bordeaux-Parijs en voor zichzelf was het een goede conditietest. Cordang leidde het drietal 150 kilometer lang, terwijl Meijers enkele vage pogingen ondernam om de leiding over te nemen, werd hij telkens gedwongen om snel zijn positie aan Cordang terug te geven.

Manager Chevalier kreeg het in het Bois de Molle heel moeilijk op de weg naar de top van de heuvel in dat gebied. Vlak voor de top weigerde hij dan ook om nog verder te gaan, ondanks dat er een drie kilometer lange afdaling voor hun lag. Cordang bleef bij hem, om wat zorg te bieden, terwijl Meijers verder reed en op hun zou wachten in Saint-Quentin. Daar zagen Cordang en Chevalier de jonge Maastrichtenaar op het terras van een herberg zitten. Meijers bleek bij aankomst geen woord meer te kunnen uitbrengen van vermoeidheid, zodat de herbergier zelf maar een keuze uit het menu voor hem had bepaald.

Chevalier zag nog steeds bleek, maar de mannen besloten na een pauze van vijftien minuten weer verder te fietsen. De wind waaide nog steeds hard. Ze bereikten het hotel D’Angleterre in Beauvais rond half twee en besloten daar te lunchen. Cordang bestelde onder anderen zes koteletten.

Het werd een moeizame middag, nadat de drie weer redelijk waren hersteld van de inspanningen, vertrokken ze weer om tot het einde tegen de wind te blijven vechten. Ondanks alle inspanningen van Cordang, die bleef leiden, koste het hun twee uur om Breteuil te bereiken. In Breteuil werden ze zeer vriendelijk ontvangen door twee vrienden van de Franse sportkrant “Le Vélo”, namelijk de eigenaar van het Hotel Du Commerce, de heer Préverci en de heer Poittevin, een afgevaardigde van de TCP.

Bij het vallen van de avond kwam het drietal aan in Amiens, daar werd besloten, met twee tegen één stem (Cordang), dat ze de trein verder zouden pakken naar Arras en vervolgens naar Roubaix.

De volgende dag in Roubaix woonden ze een stierengevecht bij, Meijers had het al snel gezien en besloot naar het hotel terug te keren. Wat Cordang betreft, die vond het prachtig en beloofde zichzelf plechtig, om zeker vaker een stierengevecht te gaan aanschouwen.