Een stukje uit het nog te verschijnen boek: Harie Meijers – Topsprinter uit het heroïsch tijdperk

Een trainingstocht met Cordang, ter voorbereiding op Bordeaux-Parijs

Cordang, Meijers en hun manager Chevalier vertrokken op 15 april 1899, een zaterdagochtend, voor een training. Het plan was om rond 5.00 uur ’s morgens uit Maisons-Laffitte te vertrekken, doch door het slechte weer die nacht, was niemand op dat tijdstip aanwezig, dus met enkele uren vertraging vertrokken ze om tien uur naar Pontoise. Meijers vertelde later; “Alleen zou ik de Pont de Conflans nooit hebben bereikt met die stormachtige wind recht in het gezicht. Het is dat we met een kerel als Cordang op pad waren”.

Mathieu Cordang

Meijers vond het ook wel interessant om Cordang te volgen, aangezien die over een maand aan de start zou staan van Bordeaux-Parijs en voor zichzelf was het een goede conditietest. Cordang leidde het drietal 150 kilometer lang, terwijl Meijers enkele vage pogingen ondernam om de leiding over te nemen, werd hij telkens gedwongen om snel zijn positie aan Cordang terug te geven.

Manager Chevalier kreeg het in het Bois de Molle heel moeilijk op de weg naar de top van de heuvel in dat gebied. Vlak voor de top weigerde hij dan ook om nog verder te gaan, ondanks dat er een drie kilometer lange afdaling voor hun lag. Cordang bleef bij hem, om wat zorg te bieden, terwijl Meijers verder reed en op hun zou wachten in Saint-Quentin. Daar zagen Cordang en Chevalier de jonge Maastrichtenaar op het terras van een herberg zitten. Meijers bleek bij aankomst geen woord meer te kunnen uitbrengen van vermoeidheid, zodat de herbergier zelf maar een keuze uit het menu voor hem had bepaald.

Chevalier zag nog steeds bleek, maar de mannen besloten na een pauze van vijftien minuten weer verder te fietsen. De wind waaide nog steeds hard. Ze bereikten het hotel D’Angleterre in Beauvais rond half twee en besloten daar te lunchen. Cordang bestelde onder anderen zes koteletten.

Het werd een moeizame middag, nadat de drie weer redelijk waren hersteld van de inspanningen, vertrokken ze weer om tot het einde tegen de wind te blijven vechten. Ondanks alle inspanningen van Cordang, die bleef leiden, koste het hun twee uur om Breteuil te bereiken. In Breteuil werden ze zeer vriendelijk ontvangen door twee vrienden van de Franse sportkrant “Le Vélo”, namelijk de eigenaar van het Hotel Du Commerce, de heer Préverci en de heer Poittevin, een afgevaardigde van de TCP.

Bij het vallen van de avond kwam het drietal aan in Amiens, daar werd besloten, met twee tegen één stem (Cordang), dat ze de trein verder zouden pakken naar Arras en vervolgens naar Roubaix.

De volgende dag in Roubaix woonden ze een stierengevecht bij, Meijers had het al snel gezien en besloot naar het hotel terug te keren. Wat Cordang betreft, die vond het prachtig en beloofde zichzelf plechtig, om zeker vaker een stierengevecht te gaan aanschouwen.

Advertentie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s