Harie Meijers ….. Sprinter uit het heroïsch tijdperk

Een stukje uit het in september uitkomende boek over Harie Meijers, die van 1896 tot 1904 op de wielerbanen van binnen- en buitenland schitterde.

Op twee December van het jaar 1879 werd het echtpaar Meijers te Maastricht verblijd met de geboorte van een zoon, die de naam Harie kreeg. Vader Meijers beheerde een bloeiende brouwerij en branderij te Maastricht en was, evenals zijn echtgenote, een rasechte Maastrichtenaar.

Vaak heeft men gedacht, dat de Meijers Engelsen waren, wat vermoedelijk oorzaak vond in het feit, dat Harie Meijers het profkampioenschap van Engeland op de vijf mijl behaalde (1898) en door Engeland een keer naar de wereldkampioenschappen werd afgevaardigd. In Parijs daarentegen meende men, dat hij een Zuid-Afrikaan was en dat er nog een broer van hem in de Transvaalse oorlog tegen de Engelsen meevocht, vandaar Harie’s Parijse bijnaam “le Boer”.

Als jongen van acht jaar leerde hij fietsen, toentertijd (1887) een lang niet gebruikelijke bezigheid. Toen hij op de Handelsschool was, probeerde hij in zijn vrije tijd in contact te komen met bekende wielrenners en vooral Cordang had veel met de jonge Maastrichtenaar op. Zijn debuut vond plaats op de wielerbaan te Maastricht: 26 Mei 1895. Vijftien jaar oud was hij toen, maar hij overwon alle goede tegenstanders en in datzelfde seizoen zag men hem in Arnhem, Venlo en Sittard, terwijl hij op 21 Juli te Maastricht het kampioenschap van Limburg won, een titel, die niet veel aan jongens van vijftien jaar ten deel pleegt te vallen! Met Bailleux, die één van zijn beste vrienden was, wist hij voor zijn club “De Meteoor” het Jaap Edenvaandel te veroveren.

Het volgend jaar (1896) ging hij over naar de beroepsrenners om steeds sterkere tegenstanders te ontmoeten en om voor weinig geld eens wat van de wereld te kunnen zien. Het jonge rennertje debuteerde puik: zeven eerste, zes tweede en drie derde prijzen werden in die zomer zijn deel.

Zeventien jaar oud was hij, toen hij sprintkampioen van Nederland (beroepsrenners) werd; het verwekte alom bewondering, toen hij op 4 Juli 1897 zijn oudere geroutineerde tegenstanders wist te kloppen en de kampioenstitel eervol behaalde. “Daar zit wat in dat jochie”, voorspelde men! Dat jaar al reed hij in het buitenland te Brussel, waar hij tweede werd in de Grand Prix.

De correspondent van het Franse “Velo”, Paul Hardy: schreef daarover in het blad: “Le hollandais Meyers, un coureur d’un style supérieur et d’une qualité admirable”.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s