Gerard de Lange Dames stoppen massaal na 19 landstitels

In 1976 kwam er een einde aan de hegemonie van Blue Stars (ook Fiat Stars en Gerard de Lange). Deze club veroverde 19 landstitels in 25 seizoenen, alleen AMVJ en Landlust wisten zo nu en dan dit de doorbreken.  Hieronder het verhaal van deze unieke damesploeg.

Adieu, kampioenen!

Geheel volgens verwachting veroverde de damesploeg van Gerard de Lange verleden week het negentiende landskampioenschap, na al even voorspelbaar een week daarvoor de beker in bezit genomen te hebben. Aan het eenzijdige en daardoor saaie verloop van de toch al in de versukkeling geraakte hoogste competitie van het dames basketball is echter met het verstrijken van dit seizoen een einde gekomen.

Dat mag althans worden afgeleid uit het vertrek van de kern van de Amsterdamse ploeg met inbegrip van coach Gien Gootjes. Want liefst vijf speelsters, met allemaal een respectabel aantal interlands achter de naam, houden op met het winnen van bekers en landskampioenschappen om bijvoorbeeld wat meer tijd voor het gezin vrij te maken. Met het afscheid van routiniers als Jeanne Knoop, Hilda van Wijk, Janny van Ham, Els de Groot en Ria de Roos is Gerard de Lange, ongetwijfeld tot grote opluchting van de rest van de eredivisie, niet meer dan een gewone basketballploeg geworden, die zoals het er nu uitziet voorlopig een onbetekenende rol zal gaan spelen.

Aan een uniek stuk basketball geschiedenis is derhalve een einde gekomen of, zoals coach Gien Gootjes, die zichzelf de eerste en grootste fan noemt, het wat weemoedig uitdrukt: “Dat spel van ons zie je de eerstkomende jaren niet meer terug”.


De speelsters van het kampioensteam van Gerard de Lange. Staand v.l.n.r. J. Knoop, B. Hillegers, G. Gootjes, E. de Groot, H. Argoubie, G. Schouten. Zittend: R. Roos, H. van Wijk, L. van Rees, J. van Ham, J. Poen.

Dertigers

De motieven om er mee op te houden worden verwoord door Ria de Roos, één van de scheidende “dertigers”, die de tel wat betreft het aantal keren dat zij voor het Nederlandse team uitkwam, is kwijtgeraakt, hoewel dat er zo’n honderd moeten zijn geweest. “Ach, het wordt me allemaal wat te veel en dat geldt eigenlijk voor alle vijf. Het is opeens gekomen. We hadden geen zin meer om zoveel te trainen en de zin ging er een beetje af”, aldus Ria de Roos, die net als haar teamgenoten nog altijd minstens twee keer per week trainde en met een belangrijke wedstrijd op komst zelfs drie keer.

Maar die belangrijke wedstrijden waren het laatste seizoen spaarzaam, hoewel er dit jaar met name door Vastgoed BOB uit Oud-Beijerland en het Rotterdamse Transol wat aan de hegemonie van de Amsterdamsen werd geknaagd. Die aantasting bestond echter voornamelijk uit het feit, dat Gerard de Lange wedstrijden dit jaar met kleiner verschil dan voorheen winnend afsloot, want in de bij voorbaat besliste strijd om de titel werd slechts één keer verloren.

Ria de Roos onderschrijft de stelling van Gien Gootjes, dat er met het afscheid van het vijftal, dat met een schat aan ervaring heel wat jeugdige ploegen makkelijk van zich af hield, een einde is gekomen aan een tijdperk in het dames basketball: “De meisjes kunnen niet meer dezelfde trainingsarbeid opbrengen als wij destijds. Maar dat kan ik wel begrijpen. Er is tenslotte tegenwoordig veel meer te doen dan alleen basketball”, verklaart Ria de Roos, die louter voor de gezelligheid of in het tweede team van Gerard de Lange of bij een andere vereniging, maar wel met de andere vier speelsters blijft door basketballen,

Ook Gien Gootjes zegt het topbasketball vaarwel: “Ik ga de welpen van het district Amsterdam trainen”, aldus de coach die de succesvolle formatie twee jaar onder haar hoede had, maar toch wat teleurgesteld is over de doorstroming van jong talent: “Ik had gehoopt dat we wat jonge meisjes hadden kunnen inspireren, maar er is niets uitgekomen. Behalve Lia van Reemst, dat is een eenling en een natuurtalent.

Twee jaar geleden werd ik kampioen met de meisjesjunioren van AMVJ, maar niemand daarvan is bij een eerste team terechtgekomen.”

Van de basisspeelsters, die dit jaar tekenen voor de dubbel, blijft behalve Lia van Reemst nog Gerda Schouten over. Wat haar basketball toekomst betreft weet ze nog niet voor welke ploeg ze volgend jaar uitkomt: “Het hangt ervan af of we er bij Gerard de Lange wat goede speelsters bij krijgen. Het volgend seizoen wordt in ieder geval heel anders. We speelden al zo lang met elkaar, dat je in het veld van alles tegen elkaar kon zeggen.

Daarom kregen andere ploegen nog wel eens de indruk, dat we vaak ruzie hadden. Maar we waren gewoon een heel fijn stel meiden.”

Advertentie

Een gedachte over “Gerard de Lange Dames stoppen massaal na 19 landstitels

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s