Geruisloze afmars van teleurgestelde Kees Smit

Een oud interview met Kees Smit. Hij vormde met Ton Boot een veel scorende duo bij de Amsterdamse clubs DED, The Wolves en Blue Stars (Fiat Stars) en behaalde met de laatste twee clubs drie kampioenschappen. Hij werd daarnaast ook met het Amsterdamse Landlust en het Utrechtse SVE Nederlands kampioen.

Nooit een wedstrijd weggegeven
Het streven van Gerard de Lange-coach Hans Perriér, om dit seizoen te besteden aan de opbouw van een basketball ploeg die in de toekomst tot wat betere prestaties in staat is dan de schamele achtste plaats van dit moment, heeft kortgeleden tot het voorlopige einde van de loopbaan van de routinier binnen Gerard de Lange, Kees Smit, geleid.

Want even geruisloos als hij twintig jaar lang heeft gebasketbald, besloot de 34-jarige Kees Smit er kortgeleden een punt achter te zetten. “Hij is een paar weken geleden bij een training weggelopen en sindsdien hebben we niets meer van hem gehoord”, zegt bestuurslid Cor Hagers over de “verdwijning” van de vooral om zijn fanatisme bekendstaande Smit.

KEES SMIT …einde van een basketballer.

Kees Smit zelf houdt er echter een andere visie over zijn stille afscheid op na: “Ach, er waren al een tijdje problemen. Er bestond een verschil in technisch inzicht tussen Perriér en mij. Op mijn leeftijd heeft het geen zin meer in een ploeg te spelen, die in een opbouwfase is. Ik wilde dat na een training een keertje met hem uitpraten, maar er was geen discussie mogelijk. Perriér was niet van plan zijn mening te herzien en voor mij was dat een reden om er maar mee te nokken, wat ik hem toen ook verteld heb.”

Kees Smit wil van zijn voortijdig afhaken geen gebruik maken om nog eens een stevige trap na te geven, zoals hij zelf zegt. Maar bij het motiveren van zijn beslissing komt toch duidelijk enige bitterheid en teleurstelling naar voren. “Het gaat me ook wel een beetje aan mijn hart. Voor mijn gevoel had ik nog best een jaartje of twee meegekund”.

“Ik had me van dit seizoen ook enorm veel voorgesteld. Conditioneel zat het ook goed in elkaar. Ik heb me deze zomer in die bloedhitte rot getraind, net zoals de hele ploeg trouwens. Ik had gerekend op een plaats bij de bovenste zes, maar dat pakte heel anders uit”, aldus Kees Smit, voor wie het seizoen dan ook niet langer dan tien wedstrijden duurde. Voor het seizoen hebben we het er ook wel met elkaar over gehad dat we een ploeg moesten opbouwen, maar het resultaat zou voorop blijven staan. Ik ben altijd een resultaatspeler geweest en ik kan me er niet mee verenigen, als er voor een wedstrijd al wordt gezegd: “Deze partij is niet belangrijk want we kunnen hem toch niet winnen”. Als ik dat allemaal vooraf had geweten, had ik al voor dit seizoen een andere vereniging opgezocht”.

Carrière
In de lange periode, die Kees Smit in de hoogste afdeling van het Nederlands basketball doorbracht, kwam hij voor praktisch alle Amsterdamse topploegen, waaronder het eens zo roemruchte The Wolves uit.

Vijf keer maakte hij deel uit van een kampioensformatie, terwijl de tegenwoordig in Utrecht wonende spelverdeler, 45 maal het oranje om de schouders droeg. In 1966 maakte hij een overstap naar het Utrechtse SVE, dat in dat seizoen als eerste ploeg buiten Amsterdam de landstitel veroverde. De afgelopen jaren, slechts even onderbroken door een mislukt avontuur bij Punch, toen nog gesponsord door Raak, de werkgever van Smit, werden doorgebracht bij Fiat Stars en toen het automerk de sponsoring voor gezien hield, Gerard de Lange.

Vooral het seizoen 1971/72 toen Fiat Stars in een adembenemende finale tegen Levis, bijgewoond door ruim 5000 toeschouwers, het kampioenschap op een haar na miste, betekende een hoogtepunt in Smits respectabele carrière. Het toeval wil, dat ook toen Hans Perriér aan het roer bij “The Blue Stars” stond.

Vandaar, dat Smit ook blij was, dat Perriér dit jaar op het oude nest terugkeerde, maar zoals gezegd bleken de uitgangspunten ditmaal mijlenver uit elkaar te liggen. Bovendien is de Amsterdamse vereniging geen schim meer van de ploeg, waarin Smit samen met de Amerikanen Chestnut (The Beast), Rowland en niet te vergeten Ton Boot faam verwierf. Ondanks de niet geringe steun van Gerard de Lange is het de Amsterdammers nog niet gelukt een belangrijke rol in de eredivisie te spelen.
“We hebben altijd al een slechte naam gehad en als je dat imago eenmaal hebt kom je er niet meer vanaf. Ons bestuur verzet bergen werk, maar die mensen zijn en blijven amateurs”, aldus Smit, die met de opmerking “de totale gang van zaken is toch wel deprimerend” aanduidt dat er organisatorisch nog wel het één en ander bij Gerard de Lange tekort schiet. “Neem Delta Lloyd maar als voorbeeld. Dat is voor mij geen betere ploeg, maar ze zijn door het driemanschap Kales, Brakel en De Haas duidelijk vooruitgegaan. Als je in een gladde organisatie rondloopt is het nu eenmaal een stuk makkelijker.”

Fanatiek
Binnen de lijnen van een basketballveld gaat Smit zeker niet door voor de meest vriendelijke basketballer. Zo dreigde hij ten onder te gaan aan de moordlustige gevoelens van de Amerikaan Smith van Delta Lloyd, die een nogal grove overtreding van de Gerard de Lange-speler hardhandig wilde afstraffen. “Ik voelde me na die affaire behoorlijk in de zijk gezet. Ik zou Smith gebridged hebben (een bij basketball levensgevaarlijke overtreding).

Als dat zo was, waarom ben ik er dan niet uitgestuurd? Ik speel niet om iemand te mollen. Ik geef toe, dat ik behoorlijk fanatiek ben. Ik heb tenslotte twintig jaar gebasketbald en zes keer per week getraind. Op een training ben ik net zoals in het veld. Ook daar gaat de beuk erin bij wijze van spreken, maar ik vind niet dat ik een smerige speler ben.
Er is niemand, die door mij een blessure heeft opgelopen. Het is geen oorlog; verre van dat.

Trappelen
Vooralsnog staat Kees Smit, nu weer eens thuis bij vrouw en kinderen, niet te trappelen om de basketballschoenen weer aan te trekken. “Maar als we een week of drie verder zijn kan dat misschien wel weer veranderen,” voegt hij eraan toe. “Sporttechnisch gezien leef je als je 34 bent met het jaar, maar ik zou nog wel even door kunnen gaan Hoewel het in feite vreemd is, dat jongens als Boot en ik nog steeds in de eredivisie kunnen meespelen. Maar ja, er is nu eenmaal weinig jeugdig talent.”

Zelf zou Smit de herfst van zijn basketball carrière best nog bij Gerand de Lange willen doorbrengen, “maar sinds ik weg ben, heb ik nooit meer iets van ze gehoord,” laat hij daar teleurgesteld op volgen.

Advertentie

2 gedachten over “Geruisloze afmars van teleurgestelde Kees Smit

  1. Leuk om zo’n oud interview van mijn opa (Kees Smit) te lezen. Al denk ik wel dat het altijd goed is wanneer een journalist zijn huiswerk doet. Voordat mijn opa zelf in dit stuk leest dat hij al zou zijn overleden…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s