Gerrit Kok: “Het verhaal over zijn levenslange schorsing voor het Nationale team”

In april 1965 werd Nederlands beste speler van de jaren zestig door de NBB voor het leven geschorst om nog voor het Nederlands team uit te komen.

Nu wilde Gerrit Kok graag zijn versie te vertellen, waar hij 56 jaar over gezwegen heeft. De afgelopen weken hebben we regelmatig contact gehad, met het idee om een biografie over zijn leven te schrijven. In die gesprekken kwamen we regelmatig terug op zijn “levenslange schorsing voor het nationale team”.

De Nederlandse en Belgische dagbladen openden hun sportkatern in april 1965 met onderstaande versie:

Wantrouwende Ger Kok uit oranje geweerd

Het grootste Nederlandse basketball talent, Ger Kok, zal niet meer in de nationale ploeg mogen spelen. Nooit meer. Dat is de straf van het hoofdbestuur voor zijn weigering op 13 januari in Deurne oranje te helpen in de strijd tegen de Belgen. De 21-jarige Kok, die door zijn schutterscapaciteiten Landlust tweemaal landskampioen maakte, maar prompt bezweek voor financieel gunstige aanbiedingen uit België, speelt nu voor Racing White Bruxelles. De Amsterdammer voelt nu echter meer voor Racing Mechelen, dat Koks diensten nog royaler wil honoreren.

Over zijn hoofd vochten de clubs de affaire uit. Kok had moeite zijn houding te bepalen en dat resulteerde in een berisping van de Belgische bond, een uitsluiting voor het leven van het spelen in het Nederlands team door de verbolgen Nederlandse bond – die Kok in deze periode wilde opstellen in een interland tegen België, wat hij verward weigerde – en een bestendiging van zijn contract bij Racing White.

“Weigeraar” dacht aan financiën in België

Van Hooff wees Kok erop, dat hij dan een jaar moest wachten. Dat is eenmaal voorschrift, wanneer een speler zonder instemming van het bestuur wil verhuizen. Inmiddels is de “wachttijd” op twee jaar gesteld, omdat tal van prominente spelers naar rijke clubs overstappen. De boomlange Kok (1.97 meter) vreesde dan ook, dat Van Hooff een transfer voor veertienduizend gulden per jaar naar de Mechelse kampioensploeg moeilijk zou maken, wanneer hij voor de Nederlandse ploeg uitkwam. “Deze man vindt wel een regeltje tussen de regels, waarop hij me pakken kan”, vertelde Kok toen hij op de tribune naar België – Nederland zat te kijken.

Bondsvoorzitter P. Storm geeft het besluit van het hoofdbestuur de volgende toelichting mee om legendevorming te voorkomen. “In verband met de bepalingen in de Belgische reglementen zou het een speler, die van club wenst te verwisselen niet zijn toegestaan zonder toestemming van zijn vereniging aan wedstrijden van andere selecties of clubs deel te nemen. De NBB besprak het geval ‘Kok’ met de Belgische bond, die meedeelde, dat het opstellen van Ger Kok voor deze geen enkele financiële consequentie zou hebben. Van de heer Van Hooff (manager Racing White Bruxelles) werd de toezegging ontvangen Kok niets in de weg te leggen. Wie schetst onze verbazing en verontwaardiging, toen Kok ondanks al deze toezeggingen niet bereid bleek de Nederlandse formatie in Deurne te versterken. Hij durfde daarbij nog aan te voeren geen vertrouwen te hebben in de beloften van de Belgische bond en van zijn werkgever. Daar ons is gebleken, dat deze speler het nog heeft doen voorkomen, dat zijn niet-spelen het gevolg zou zijn van onvoldoende garanties heeft het bondsbestuur besloten, dat Koks weigering een vrijwillige beslissing is geweest. Daar hieruit is gebleken, dat hij uit andere overwegingen, die wij dus niet kennen, er de voorkeur aan geeft niet te spelen voor de nationale ploeg, heeft, het bondsbestuur besloten op deze speler nimmer meer een beroep te doen. Vervolgens dankt de voorzitter de Belgische bond voor de medewerking in een netelig probleem.

In de gesprekken die ik met Gerrit Kok de afgelopen weken had, vertelde Gerrit een compleet ander verhaal.

“Fred, hierbij mijn versie of tenminste wat ik me herinner van de schorsing voor Oranje. Op een kwade dag kwam Jan Janbroers of Kees Burgert naar me toe tijdens een training van de nationale ploeg om me te zeggen, dat ik geschorst was en ze gaven volgende reden: het Nederlands Olympisch Comité (NOC) had vernomen dat een speler van de nationale ploeg betaald werd en dit was in die tijd tegen de principes van het NOC. Daar het NOC de nationale ploeg sponsorde, hadden zij ook de macht om deze beslissing te nemen.

Nu ik dit lees vind ik het inderdaad een vreemd verhaal en de versie die jij aanhaalt, transfer en twee jaar zonder spelen, lijkt mij wel logischer. Ik werd ook niet op een officiële manier op de hoogte gesteld van deze schorsing en heb enkele weken later contact opgenomen met de bondsvoorzitter P. Storm om hem te vertellen dat het toch het minste is dat ik officieel geïnformeerd zou worden. De enige woorden die hij me toen adresseerde waren: “Zo, nu weet je het tenminste”

Dit is dus mijn versie van het verhaal en inderdaad lijkt mij die NOC-versie nogal vreemd, vandaar dat ik schreef dat ik na 60 jaar eindelijk de waarheid heb vernomen. Wat betreft het gedeelte officieel informeren en antwoord van de bondsvoorzitter ben ik wel zeker van mijn stuk.”

Ondertussen probeerden bestuursleden van de Belgische basketballclubs Gerrit Kok over te halen om naturalisatie aan te vragen, wat voor hem de deur zou openen naar het Belgische nationale team.

“Ik heb hun toen duidelijk gemaakt daar niets voor te voelen. De kans was groot dat ik dan in België alsnog in dienst moest”, verklaarde Kok, en ik had geen tijd om voor het Belgische team te trainen en te spelen. Trouwens mijn vakantie besteden aan een basketballtrip wilde ik niet meer.” De twee laatste beweegredenen voorkwamen, dat hij zwaar tilde aan de levenslange straf in Nederland.

Het was jammer voor het Nederlandse team; meende coach Guy van den Broeck, de man die Racing Mechelen kampioen van België maakte en op wiens advies Kok naar België werd gehaald. Hij vertelde: “Met Kok had Nederland zijn vierlandentoernooi in november vorig jaar ongetwijfeld gewonnen”.

Ruim een jaar later vroeg de NBB of Kok terug wilde komen bij het Nederlandse team omdat ze een speler van zijn kaliber nodig hadden. Kok vertelde hierover: “Ondertussen was ik getrouwd, had ik een goeie job bij IBM en kon ik het me niet meer permitteren om nog één dag per week naar Amsterdam te reizen.”

“Er werd me ook gesuggereerd excuses te maken dan zou er wel iets aan de schorsing te doen zijn. Het interesseerde me eigenlijk toen niet zo veel meer, maar ik heb nooit mijn excuses aangeboden, omdat ik me niet schuldig voelde. Daarom heb ik deze uitnodiging helaas moeten afslaan.”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s