Het lachen om Jan Loorbach is de basketballers nu vergaan

Een leuk stuk over voormalig Donar en Transol RZ speler Jan Loorbach.

Ze vonden me eerst een bezienswaardigheid

Zes jaar geleden stelde de toenmalige bondscoach Jan Janbroers de FAC-spelers Jan van der Weert en Cor Riewers op in het Nederlands team. Basketballend Nederland van toen (Amsterdam en naaste omgeving) bulderde va het lachen en verklaarde Janbroers voor gek. Hoe kon immers een speler uit een gewest doordringen tot de vaderlandse top? Vier jaar geleden verhuisde Erik van Woerkom van Juventus-Schiedam naar de ere-divisieploeg Punch en ook direct naar het Nederlandse team. Er werd al minder geprotesteerd. Van Woerkom zou immers een grote kunnen worden. Niet-Amsterdamse spelers werden nu eenmaal als onkundig beschouwd. Maar basketballend Nederland zou een jaar later helemaal versteld staan. Jan Loorbach (22) is met 2.16 m. de langste speler in Nederland. Bij zijn eerste verschijning in Amsterdam (Loorbach woont en speelt in Groningen) werd hij nagewezen en uitgelachen. Zo’n potsierlijke figuur had de van eigenwaan opgeblazen Amsterdamse basketballiefhebber nog nooit gezien. Zo verschrikkelijk lang en nog uit Groningen ook. Jan Loorbach: “Men vond mij koddig, vreemd en een bezienswaardigheid”.

“Het werd me, geloof ik, kwalijk genomen om zo lang te zijn. Ze vonden zoiets onsportief”. Niet alleen het publiek moest wennen aan Loorbach, ook zijn medespelers. Egon Steuer, opvolger van Jan Janbroers, haalde Loorbach naar Amsterdam voor de centrale training. Steuer, die in Tsjechoslowakije was opgegroeid met het fenomeen “lange speler” was blij met Looirbach en ging consequent aan zijn scholing werken. De basketbeginselen waren Loorbach bijgebracht door de toenmalige coach van Donar, Karel Bakker.

Doelwit

Loorbach: “Ik weet nog goed dat mijn medespelers het vreemd vonden om met zo’n lange vent te ballen. Ik werd in het begin over het hoofd gezien(!). En misschien wel terecht, bedenk ik nu. Ik liet te veel ballen uit mijn handen vallen en was onzeker”. Loorbachs lengte was in die tijd en nu nog in mindere mate doelwit voor allerlei opmerkingen. Veel daarvan misplaatst en sommige gewoon grof. Loorbach zag zelf zijn lengte als een duidelijke pré voor wat betreft basketball. Loorbach daarover: “Ik redeneer zo, als iemand op blote voeten en ongetraind de honderd meter in 10.9 sec. loopt, kan hij op spikes en met training tot misschien wel tien seconden blank komen. Er was van mij dus een basketballer te maken. Tweemeterzestien stond er al.”

In Heerlen, tegen Tsjechoslowakije, debuteerde Loorbach in het Nederlandse team. Door rebounds weg te plukken voor de gerenommeerde Tsjech Jiri Zidek, speelde hij zich direct in het nieuws. Een dag later in Zwolle, weer tegen de Tsjechen, kwam hij er niet aan te pas en prompt liet iedereen de lange en onhandige Groninger vallen. Dit was een miskleun en Loorbach’s bestaan als internationaal leek van korte duur. Maar Loorbach ging sterk vooruit en met hem, of beter door hem, zijn club Donar. Van districtsploeg werd de landelijke eerste klasse snel bereikt. In mei 1969 stond Loorbach in het basisvijftal van de nationale ploeg in een zeer belangrijke wedstrijd tegen Roemenië. Nog geen vier maanden later werd hij uit de nationale selectie gezet, “omdat Steuer vond dat landelijke eerste klassers niet genoeg ervaring hadden”. Maar door het spelen in de eredivisie vierde Loorbach zijn tweede rentree in het Nederlands. In dezelfde eredivisie is Loorbach thans de gevierde man. Wat de lachers van het eerste uur niet voor mogelijk hielden is gebeurd: Loorbach is topscorer van die eredivisie. Na 17 wedstrijden heeft hij 434 punten gescoord en staat daarmee negen punten en een wedstrijd minder gespeeld voor op zijn naaste belager, Erik van Woerkom. Loorbach is van een weifelachtige speler uit het nauwelijks geaccepteerde Groningen tot een sterke en algemeen gewaardeerde pivotspeler geworden. En hij heeft Donar meegetrokken naar een behoorlijke eredivisieplaats. Weer is Loorbach terug in de nationale selectie. Ditmaal onder leiding van Harry Kippers gaat hij proberen aanstaand weekeinde tegen Denemarken en later in de maand tegen Frankrijk ook internationaal door te breken: Maar Loorbach heeft in die selectie niet alleen een plaats als speler. Met twee teammakkers heeft hij zich ingezet om de besprekingen omtrent diverse sociale voorzieningen met het bondsbestuur van de grond te krijgen. Loorbach: “Er heersten op een aantal fronten wat grieven. We vonden bijvoorbeeld dat de organisatie van de nationale ploeg niet was mee geëvolueerd met die van de ontwikkelingen bij de clubs.” Daarnaast waren er problemen van loonderving, zakgeld, verzorging en een begeleidende arts. Er volgden gesprekken met het bondsbestuur. Hierover zegt Loorbach: “De houding van de bond is ons erg meegevallen. We hebben constructief gepraat met begrip voor elkaars problemen. Wij zijn nu wat nader tot elkaar gekomen. We zijn niet alleen spelers meer, maar worden nu als volwassen mensen beschouwd, terwijl wij wel hebben ingezien dat zij ook hun best doen. Vergeet niet dat de NBB beperkte middelen heeft”. Waaraan hij lachend toevoegt: “En dan ben ik nog de duurste speler in Nederland. Kijk maar eens naar mijn reiskosten. Groningen iedere keer weer.”

Beter

De gesprekken met het bondsbestuur zullen er voor zorg dragen dat binnen het Nederlandse team de stemming nu beter is. Toernooien worden niet meer als schoolreisjes ervaren, terwijl de kinderlijke kliekvorming verdwenen lijkt. Na de interland tegen Denemarken resten Loorbach nog drie competitiewedstrijden met Donar. In juni hoopt hij zijn rechtenstudie te beëindigen en dan te verkassen. Hoewel hij emotioneel vrij stevig aan Donar kleeft, lijkt een oversteek naar het westen zeer waarschijnlijk. Welke club dan profijt zal kunnen trekken van de eredivisietopscorer is de vraag. Jan Loorbach: “Laat ik vooropstellen dat als ik hier wegga, ik dat doe om me maatschappelijk te vestigen. Dat ik in het westen ergens onderdak bij een goede ploeg vindt is voor mij geen hoofdzaak. Ik wil spelen voor een goed resultaat. Ik ben ijdel en dus wil ik mezelf graag in een belangrijke rol zien. Ik word ook graag geconfronteerd met moeilijke situaties. Een nieuwe ploeg? Ach… het zou Rotterdam-Zuid kunnen zijn. Ik heb echter nog geen beslissing genomen.”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s