De omgekeerde weg, via Nederland naar de NBA

(CP Photo/COA)

Op jonge leeftijd wist Jim Zoet, de Canadees met Nederlandse roots, al wat hij wilde ….. basketballen. Het kon hem niet schelen waar, hij wilde gewoon spelen. De weg die hij volgde bracht hem over de hele wereld, van Port Perry High school naar de universiteiten van Kent State en Lakehead, het buitenland en zelfs naar de Nationale Basketball Association.

“Als ik terugkijk op mijn basketball carrière kan ik alleen maar tevreden zijn en ik heb nergens spijt van”, vertelde Zoet.

Dat zou hij ook niet hoeven te doen. Zoet, nu 66, bereikte meer op de ‘hardwood’ dan de meeste Canadezen en hoewel het een kortstondige ervaring was, was het hoogtepunt van zijn spelers carrière om met shirtnummer 40 tijdens het seizoen 1982-1983 voor de Detroit Pistons uit te komen in de NBA.

“Ik was er maar een paar maanden, maar voor een Canadese speler om de NBA te halen, zelfs nu zijn er niet veel die het hebben gehaald”, vertelde Zoet mij, die op zijn 29ste dat seizoen in zeven wedstrijden speelde als een Pistons.

Hij was één van de laatsten die overbleven tijdens het trainings camp van de Atlanta Hawks, waarna de Pistons hem oppikten. Zoet zat in een Pistons-team met tweedejaars Isiah Thomas. Terwijl tijdens het camp in Atlanta een jong groentje met de naam Dominique Wilkins zijn neus aan het venster stak.

Zijn weg naar de NBA begon na de Highschool, toen hij met een beurs naar Kent State vertrok. Tot op de dag van vandaag is Zoet er niet zeker van hoe Kent State University alles over hem wisten of hoe ze aan zijn telefoonnummer zijn gekomen om contact te leggen, maar hij is blij dat ze dat hebben gedaan, ook al was de ervaring niet alles wat het was.

Zoet, een 2.16 lange center, verliet het team na het seizoen 1975-76 vanwege een geschil met coach Rex Hughes over zijn rol in het team en keerde hij terug naar Canada, waar hij ging spelen voor de Lakehead Thunderwolves in de CIAU (nu CIS).

Het ging voortreffelijk met Zoet in Thunder Bay, want hij werd een tweevoudige All-Canadian en in zijn eerste jaar bereikten de Thunderwolves de Canadese play-off finale. Hij was in die twee seizoenen goed voor 19 punten per wedstrijd.

Wat Lakehead betreft, Zoet bevond zich onlangs weer op de campus, omdat hij werd opgenomen in de “Wall of Fame”. “Elke keer dat je leeftijdsgenoten je herkennen voor wat je hebt gedaan in het leven, of dat nu gaat over werk of sport, het is een grote eer”, vertelde Zoet over de erkenning door Lakehead.

Zoet had niet meer gespeeld sinds hij een handvol jaren geleden deelnam aan de ‘World Masters’, maar het begon hem te jeuken tijdens de alumni game. Toen hij de wat jongere voormalige Thunderwolves zag spelen, begon het hem te kriebelen en trok hij zijn sportschoenen aan. “Ze waren daar lekker aan het spelen, en ik dacht hé, ik kan nog steeds dunken, dus laat ik het zelf nog eens proberen”, herinnert hij zich. “Zodra ik omhoogging voor een dunk, voelde ik dat mijn knie het begaf”.

De basketball carrière van Zoet omvatte ook verschillende seizoenen over de hele wereld en speelde hij in landen als Nederland, Engeland, Argentinië, de Filipijnen en Mexico.

In 1978 werd hij aangetrokken door Frisol Dordrecht. Hij kwam in een ploeg met de Amerikanen David Moore en Desmond Dennis en verder met Nederlandse jonkies als Marco de Waard, René Ridderhof, Hans Heydeman en Rijk van Dongen alsmede de Nederlandse Canadees Martin Gijsbers. Het team stond onder de bezielende leiding van “rookie” coach Maarten van Gent. Zoet was goed voor een gemiddelde van 20.1 punten per wedstrijd. Na dat seizoen wilde Theo Kinsbergen hem aantrekken om bij Amstelveen te gaan spelen, maar hij kon niet op tegen het bod dat het Engelse Coventry Zoet aanbood.

In 1980 werd hij uitgenodigd om met het Canadees nationaal basketball team uit te komen op de Olympische Spelen in Moskou, maar door de boycot van de Westerse wereld kwam hij daar niet in actie. In 2015 werd Jim Zoet opgenomen in de Canadese Basketball Hall of Fame.

Nadat Zoet gestopt was als prof-basketballer heeft hij zich vooral beziggehouden met het geven van basketball clinics en organiseerde basketballcamps voor de jeugd.

Jim Zoet is nu met pensioen en heeft zich met zijn vrouw gevestigd in Canadese Mississauga.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s