Pete Miller: ‘Ons publiek verdient een kampioenschap’

Uit het hoofdstuk “onvergetelijke Amerikanen in de Nederlandse Eredivisie” van het nog te verschijnen boek Vervlogen Tijden II.

Pete Miller: ‘Ons publiek verdient een kampioenschap’

Drie jaar geleden toen de Amerikaan Pete Miller uit het vliegtuig stapte, maakte zich enige argwaan meester van de Donar-delegatie die op hem wachtte. Voor hen stond een wat schuchtere, tenger gebouwde jongeman met een bleek en spits gezicht. Kon dat wel een goede basketballer zijn, was de met vrees vervulde gedachte. Intussen weet iedereen wel beter. Richard (roepnaam Pete) Miller uit Californië heeft zich ontpopt als de meest betekenisvolle buitenlandse speler die het Groningse Donar in zijn midden heeft gehad. Hoe dikwijls bracht hij een afgeladen Evenementenhal niet in verrukking met zijn dynamische speeltrant. Miller werd de onbetwiste gangmaker van Donar. Hij is verbazingwekkend snel, speelt gedurfd, beschikt over veel sprongkracht die hem ondanks zijn bepaald niet uitzonderlijke lengte in staat stelt de bal door de ring te knallen en is gehaaid in het onderscheppen van de bal van de tegenstander. Daarnaast was Pete Miller twee seizoenen Donars beste schutter en het vorig jaar werd hij getooid met de titel „koning van de steal”, omdat hij van alle eredivisiespelers het vaakst de bal van een rivaal afpikte. Pete Miller is nu aan zijn derde seizoen begonnen in Groningen en wat hem en zijn vrouw betreft is het niet het laatste. Aan het eind van het gesprek mijmert hij: „Ik weet niet of ik het eigenlijk wel kan zeggen, maar kampioen worden en dan een jaar Europa Cup spelen is mijn harte wens. Dat zou ik dolgraag eens meemaken.”

peteDonar’s spelbepalende nummer vier verschijnt onopvallend in het afgesproken Groningse etablissement. Ooit betrad zijn landgenoot Fred Devaughn dezelfde plaats als een soort bezienswaardigheid: een erg grote en zwarte Amerikaan, die als één van Donars eerste buitenlanders veel populariteit genoot. Miller zakt met een grauw gelaat in een stoel, hij ziet er vermoeid en afgetraind uit. De oorzaak: hij heeft zich de afgelopen maanden danig uitgesloofd. Al was het weer nog zo verleidelijk om naar het strand te gaan, Miller werkte onder de Californische zon vrijwel dagelijks een intensief trainingsprogramma af. Hij besefte dat het wel eens een heel belangrijk jaar voor Donar zou kunnen worden, vandaar.

Een vorig interview met hem, liet een onbevredigd gevoel bij de vragensteller achter omdat Pete Miller er een hekel aan heeft zich op een voetstuk laten plaatsen. Miller: „Buiten het veld wil ik niet op de voorgrond treden, want ik houd niet zo van egocentrisch gedrag. Hij moet dan ook enige aarzeling overwinnen alvorens te vertellen over zijn leven in de Verenigde Staten. Dan: „Ik werd geboren in Pennsylvania, maar het grootste deel van mijn leven woonde ik in Californië. Ik heb twee oudere broers en een zuster. Mijn oudste broer was mijn idool toen ik een jaar of negen was, hij basketbalde en lijkt veel op me. Zoals iedere jongen speelde ik honkbal op school, maar ik vond het niet leuk om te doen. Voor Amerikaans voetbal was ik te klein en te licht. Mijn moeder stuurde me naar tennisles, maar basketbal betekende alles voor mij. Toen ze een keer kwam kijken hoever ik was gevorderd vertelde de leraar haar dat ik al een paar weken niet meer was verschenen. Ik was ergens stiekem in een zaal gaan basketballen. Je kunt het hele jaar doorspelen, er is altijd wel een sporthal open waar je terecht kunt. Bovendien is buiten spelen zomer en winter mogelijk in Californié.”

Niet nodig

Pete Miller studeerde en op drie verschillende plaatsen voordat hij naar Groningen kwam. Mijn broer was hoofdcoach op Idaho Universitv, dus begon ik daar. Ik speelde er trouwens in het tweede team. Maar het liep snel anders omdat mijn broer werd ontslagen. Ik twijfelde of ik zou blijven. Toen er een nieuwe coach kwam werd tegen me gezegd: „We hebben je niet nodig.” Dat was een geweldige klap voor mij. Daarna ben ik naar een kleinere school gegaan in Fullerton, een half uur rijden van Los Angeles. Een half jaar ben ik er slechts geweest en toen vertrok ik naar San José State. Volgens de regels moest ik een jaar wachten voor dat ik mocht spelen. Na die gedwongen stilstand ging het eerst moeilijk, het tweede seizoen ging wel goed. Tja, en toen werd mij gevraagd of ik zin had naar Europa te gaan.”

Hoe kwam je nou met Donar in contact?

Miller: „Dat is via Ron Mulder gegaan. Die kende mijn broer vrij goed en hij vertelde hem dat hij een guard en een center zocht voor een club in Nederland. Mijn broer vroeg toen of ik daarvoor voelde en daarna namen Mulder en ik contact met elkaar op. Mijn vrouw en ik hebben er een paar dagen over nagedacht, toen stond ons besluit vast. Het was me wel duidelijk dat ik in het Amerikaanse basketbal moeilijk hogerop zou kunnen komen. Een stuk of drie profteams wilden me wel testen, maar dat zegt nog niet alles. De concurrentie is bijzonder groot. Van het type speler dat ik ben gaan er dertien in een dozijn en verder dan een plaatsje op de bank zou ik het toch niet kunnen brengen. Daar kun je dan wel zo’n 30.000 dollar voor krijgen, maar ik voel er weinig voor om nooit te kunnen spelen.

Kon je je studie zo maar afbreken

Miller: „Dat is geen probleem. Ik deed lichamelijke opvoeding en moet nog één jaar volmaken. Daar kan ik op elk moment weer aan beginnen. Daarnaast werkte ik in een sportartikelenwinkel, mijn vrouw was secretaresse op een soort bank. We waren nog geen jaar getrouwd toen we besloten naar Nederland te gaan. Daarom hadden we niet zo veel spullen. We hebben wat bij kennissen opgeslagen, de rest, ook onze auto, verkochten we. Als we ons voorgoed in Calitornië vestigen zien we wel weer. Als ik de kans krijg wil ik dan ergens als basket balcoach gaan werken.”

pete2

Hard gewerkt

De afgelopen zomer assisteerde Pete Miller zijn broer in een basketbalkamp, waar teamgenoot Renso Zwiers een tijdje zijn vakantie doorbracht. Voor uitstapjes bleek Miller niet veel tijd te hebben. Hij trainde veel in zijn eentje. Miller: Ja, ik heb hard gewerkt aan mijn conditie, veel loopwerk en zo. Ik liep vaak een 1500 of 3000 meter, maar natuurlijk ook veel sprints. Verder deed ik aan gewichtstraining, met een speciaal toestel dat Amerikaanse voetballers gebruiken. Het dient vooral om de beenspieren te versterken.” Van veel in Nederland spelende Amerikanen is bekend dat ze zich behoorlijk vervelen en met hun vrije tijd buiten de basketbalzalen geen raad weten. Wyndell Madkins, die ruim anderhalf seizoen voor Donar uitkwam, vermaakte zich met fietstochten in de omgeving van Groningen, wat een fraai schouwspel moet hebben opgeleverd. Ook kon men hem fotograferend in de stad aantreffen. Miller heeft zich, naar zijn zeggen, nog nimmer verveeld. “Je kunt er echt wel iets van maken als je wilt. Ik werk mee aan het scholenprogramma van Donar en twee jaar ben ik coach geweest van Celeritas, eerst van het eerste team, daarna van de jeugd. Nu heb ik tot taak de coaching van de jeugdploegen van Donar te organiseren. Ik ben ook altijd bij de trainingen. Verder heb ik vorig jaar de Volksuniversiteit bezocht om wat Nederlands te leren en ik lees vrij veel. Ik ben erg geïnteresseerd in geschiedenis, dat was trouwens mijn tweede studie. Als we een tijdje niet hoeven te spelen, zoals aan het eind van het jaar, gaan we er op uit om veel van Europa te zien. De vorige winter waren we in Zwitserland, waar ik enthousiast geworden ben voor Langlaufen. Daar wil ik me thuis ook intensief mee bezig gaan houden. In de bergen is sneeuw genoeg en als je wilt stap je in de auto en kun je dezelfde dag nog heerlijk aan het strand liggen.”

Oude vriend

Het toeval wil dat Pete Miller onlangs bij Donar een vroegere vriend heeft kunnen begroeten. „Ja, Everett Fopma kende ik al erg goed. We hebben samen op Idaho gezeten. Een geweldige kerel, die het hier ook reuze naar zijn zin heeft. We hebben gewoon de beste Nederlandse Amerikaan van Kinzo erbij gekregen en een fijne vent voor de ploeg. Omdat hij een goede schutter is zal de afwerking wat minder van mij afhankelijk zijn. Als team zijn we een stuk sterker geworden. Ook is de sfeer wat veranderd. Er is meer eerzucht in de ploeg gekomen, misschien omdat we voor ons zelf weten dat we het dit jaar kunnen maken. Je kunt zeggen dat Den Bosch over meer goede spelers beschikt, maar ze mogen er maar vijf tegelijk opstellen en we hebben laten zien dat we ze aankunnen. Het wordt doorslaggevend wie er uit van de ander wint.”

Een zwak punt, geeft Pete Miller toe, is dat hij snel ontvlambaar is door verkeerde arbitrale beslissingen. „Ik moet me inderdaad beter proberen te beheersen, want als ik me erger aan de scheidsrechters speel ik slecht. Tegenstanders kunnen me niet kwaad krijgen, al denken sommige coaches van wel.”

Tenslotte, nadat hij voorzichtig over de Europa Cup heeft gerept, zegt Pete Miller uit de grond van zijn hart: „Ons publiek verdient een kampioenschap. Zoals het ons altijd steunt en ook werkelijk begrijpt wat er gebeurt, dat is uniek.”

 

Advertentie

Een gedachte over “Pete Miller: ‘Ons publiek verdient een kampioenschap’

  1. Pete miller was niet alleen een fenomenale speler, hij was ook een trendsetter. Toen hij naar Nederland kwam droeg hij een merk basketballschoenen die we hier nog nooit gezien hadden. Hoge witte leren schoenen met een rare zwarte streep op de zijkant. Nike’s heetten ze. Omdat ik als jochie van 12 training kreeg van PM kon ik de schoenen van dichtbij bewonderen. Toen het seizoen voorbij was en PM voor de zomer terug zou gaan naar de VS zocht ik hem op in zijn flat aan de planetenlaan. We kregen het over de schoenen en hij beloofde een paar voor me
    Mee te nemen. Geloof me, ik heb die zomer de dagen geteld! Toen hij eindelijk terug kwam had hij inderdaad schoenen bij zich. Maar helaas was zijn model er niet in mijn maat en dus kreeg ik een paar blauwe suède met witte swoosh. Toen ik ze thuis wilde passen kreeg ik de schok van mijn leven. Er zaten twee rechterschoenen in de doos…! PM heeft ze toen teruggestuurd en weer 6 weken later had ik eindelijk mijn felbegeerde Nike’s. True story.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s