Virgil Ormskerk, “Mijn debuut in het Nederlands team was heel speciaal”

Een interview van 13 jaar geleden met Virgil Ormskerk uit de oude doos. Time flies!!

Een interview met Virgil Ormskerk, oud-international en nu spelend voor Rotterdam Basketball. Hij speelt al ongeveer 13 jaar op het hoogste niveau en werd met Canoe jeans Den Bosch kampioen van Nederland, speelde verder o.a. in Duitsland en Portugal. Virgil heeft zeker bewezen dat de “Rookie titel” in zijn debuutseizoen in de eredivisie een terechte keuze was. Ormskerk speelde in drie periodes bij Rotterdam Basketbal. Begin jaren ’90 als jongeling legde hij de basis voor een prachtige carrière, die hem naar Duitsland, Portugal en het Nederlands team leidde. Later kwam hij terug en speelde hij nog eens de play-offs.

Hoe ben je begonnen
Ik ben eigenlijk in aanraking gekomen met basketball door mijn ouders die speelden allebei en namen mij altijd mee. Er zijn foto’s van mij te vinden waar ik een jaar of drie ben met een basketball in mijn handen. Toen ik oud genoeg was om bij een vereniging te kunnen spelen ben ik spelenderwijs begonnen. De persoon die mij het meest heeft beïnvloed in mijn jeugd is zonder enige twijfel Meneer Welch, basketball werd een heel ander verhaal onder hem.

De Schiestreek (91/92) en “Rookie v/h jaar”.
Dat seizoen was heel bijzonder ik had het geluk dat coach Jan Sikking mij veel vrijheid gaf om mijzelf te ontwikkelen door veel aandacht aan mij te schenken op de training, en door mij veel te laten spelen. Overigens had ik wel het voordeel dat ik het jaar daarvoor in de promotiedivisie met Rotterdam al een heel seizoen achter de kiezen had, waardoor ik beter opgewassen was tegen het fysieke spel in de hoogste klasse. Daar komt nog bij dat ik het All-Star team haalde in de promotiedivisie en dat was in die tijd geen kinderachtige competitie, de meeste ploegen hadden 1 Amerikaan en goede Nederlandse, meestal ex-eredivisie spelers.

Ik denk dat ik het derde seizoen bij De Schiestreek goede wedstrijden heb gespeeld met bijvoorbeeld 21ptn. en 12 assists maar ook mindere wedstrijden met 4ptn. en 2 assists. Ik vind zelf dat ik dat seizoen niet constant was. Wat voor een doorbraak heeft gezorgd, zijn denk ik die paar wedstrijden dat ik een double-double haalde en de aandacht van de pers die daarmee gepaard ging, het feit dat ik min of meer vast in het Nederlands team zat en het feit dat ik starter was in de All-Star game.

Debuut in het Nederlandse Team
Mijn debuut in het Nederlands team was heel speciaal, ik had al in de nationale jeugdteams gezeten maar het Nederlands herenteam is toch iets anders. Ik stond met mannen op het veld waar ik vroeger tegenop keek en waar ik handtekeningen aan had gevraagd, heel raar maar zeer bijzonder. Coach Randy Wiel en Toon van Helfteren hadden vertrouwen in me en dat heb ik niet beschaamd.

Slechts één seizoen in Den Bosch
De reden waarom ik weg moest bij Den Bosch was heel simpel, ze vonden dat ik geen goed seizoen had gespeeld en dat ik mij buiten het veld niet altijd professioneel gedroeg. Ik kreeg vervolgens een sterk verlaagde aanbieding en dat was voor mij de reden om verder te kijken. Ik kon kiezen uit Groningen en Goba en het is toen Goba geworden. Ik vind het jammer dat ik niet langer in Den Bosch heb kunnen spelen, een mooie hal, fanatieke supporters en begeleiding (manager, fysio, scouts etc.) maar je moest daar in die tijd gelijk vlammen deed je dat niet haalde ze iemand anders. Achteraf gezien was ik mentaal niet klaar voor Den Bosch.

Virgil_Ormskerk_400x300Den Braven Goba, tegenvallende resultaten, coachwisseling en andere zaken wierpen een schaduw over dit seizoen.
Helemaal mee eens. Wij hadden dat seizoen echt heel veel pech het begon met het wegvallen van één van de beste Amerikanen waarmee ik ooit getraind had, ik ben zijn naam kwijt maar hij haalde zijn vinger open aan de zijkant van het bord scheurde een pees in zijn vinger en wilde hier niet meer blijven maar hij was echt goed. Vervolgens raakte Yuri Barnes de andere Amerikaan geblesseerd en werd er besloten om Jeff Malham te halen. We startten dat seizoen met 1 Amerikaan en begonnen in de competitie toch heel goed en stonden bovenaan.

We speelden dat seizoen ook in de Europa cup we wonnen in Finland van Lahti en stonden met een been in de volgende ronde, maar ene Joe Spinks en een driepunter in de laatste seconden nekte ons. Vervolgens is het nooit meer goed gekomen met coach Eggens en Den Braven.

Hierna raakte ik nog geblesseerd in Bulgarije met het Nederlands team, vervolgens Marco de Waard, Tico Cooper kreeg privé problemen, Eggens werd ontslagen. Uiteindelijk verloren we van Den Bosch in een mooie playoffs serie, maar het moge duidelijk zijn dat we dat seizoen veel pech hebben gehad.

Importspeler bij het Duitse Haunstetten
In Duitsland heb ik pas geleerd wat het betekent om een professionele speler te zijn. Ik had in het begin last van heimwee maar toen ik daar over heen was speelde ik goed. Het belangrijkste voor mijzelf was dat ik liet zien dat ik nu wel mentaal klaar was om als een prof te leven en te spelen. Ik heb ook veel steun gehad van de coach Scott Etnyre een ervaren coach, een hele rustige man en een goed mens.

Daarna Portugal bij Figueirense
Na het seizoen in Duitsland kreeg ik verschillende aanbiedingen vanuit binnen en buitenland. Toen de aanbieding vanuit Portugal voorbij kwam hoefde ik niet lang na te denken. De Portugese competitie was toen een echte competitie iedereen kon van iedereen winnen, zelfs Porto die dat jaar champions league speelde, won echt niet van iedereen en kwam uiteindelijk niet eens in de finale!! Wij haalden dat jaar de Final Four en de kwartfinale van de beker, dat was een grote prestatie voor een team dat net gepromoveerd was.

We bereikten dat jaar net de playoffs niet, maar iedereen in de club was dolblij want aan het begin van het seizoen waren ze bang dat we zouden degraderen en aan het eind van het seizoen blijkt dat je net tekort komt voor de playoffs. Ik speelde daar een constant seizoen en tot de kerst speelde ik zeer goed. Ik liet daar mijn eerste triple double noteren.

Na de kerst moest ik door het wegvallen van een Amerikaan op de twee spelen en dat ging minder goed dan op de één. Ik heb nog veel vrienden daar en ik ben blij dat ze nog steeds in de hoogste liga spelen.

In 1998 terug naar Rotterdam
Dat jaar in Rotterdam na Portugal was een jaar waarin we het maximale gehaald hebben uit de spelersgroep, we hadden één buitenlander Dusan Savic voor de rest alleen Nederlandse spelers. We haalden dat jaar de playoffs en verloren zeker niet kansloos van de latere kampioen Amsterdam.

De periode Nijmegen
Na een fantastisch half jaar met met het winnen van de FEB cup en de finale ronde op de HBW, werd coach Van den Berg ziek en dat was het begin van het einde met een kansloze nederlaag in de playoffs tegen Amsterdam als dieptepunt.

Opnieuw Rotterdam
We hebben dit jaar een ploeg waarvan het grootste gedeelte niet ouder is dan 23 jaar. (Lucic, Boldewijn en ik zijn de enigen die ouder zijn) dat verklaart al voor een groot gedeelte de wisselvalligheid. Daar komt nog bij dat coach Braal bezig is om een andere mentaliteit en andere manier van spelen in te voeren en dat vergt heel veel tijd. Ik denk dat los van het feit of wij de playoffs halen of niet, er na dit seizoen een grote stap voorwaarts gemaakt kan worden (organisatie + team). Ik wil de playoffs halen en dat zou heel goed zijn voor de club als we dit kunnen bereiken.

V-Card-Virgil-Ormskerk-8335_-474x162Coaches
Ik heb van alle coaches die ik heb gehad wat geleerd, natuurlijk was de een beter dan de ander maar iedere coach heeft wel iets tegen me gezegd waar ik wat mee kon. De coaches die mij het meest hebben beïnvloed; Welch, Sikking en Etnyre. Er zijn twee coaches die mij ook veel hebben geleerd zonder dat ik onder ze heb gespeeld in een club. Van Helfteren en Boot. Van Helfteren was mijn coach in het Nederlands team (Kadetten en Senioren) en in die tijd was ik het niet altijd met hem eens maar ik denk toch dat hij het maximale uit een team kan halen en dat is zeker een kwaliteit. Boot wilde mij al op jonge leeftijd naar Den Helder halen uiteindelijk ben ik er niet op ingegaan. De laatste jaren praat ik met hem als we samen op het basketballcamp werken, en daar steek ik al veel van op.

Anekdote(s)
Ik heb wel anekdotes maar de leukste en beste moet maar een keer off the record!

Toekomst
Ik ben tevreden met mijn carrière, als speler ik zou nog wel eens een kampioenschap willen behalen, ik heb op dit moment geen plannen om als coach verder te gaan maar je weet nooit hoe het zal lopen Time will tell…………

 

Advertentie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s