Sharone Wright, ”I know that coaching is what I will be doing for many, many years”

Deze komt uit 2010, een prachtig mens waar ik veel gesprekken mee heb gevoerd.

I had a very great interview with Assistant Coach Sharone Wright of EiffelTowers Den Bosch. The former NBA player shares some thoughts on coaching, including what it takes to be an assistant coach, and talked about a number of things including the dedication and passion it requires.

1995 Rookie All-Star GameHow did you get into coaching so soon after playing for so many successful years?
Well sometimes things just happen to line up when not expected. I was already getting settled into my life after basketball .My wife Brandi and I felt like this was a perfect time to start my second career. When your chance comes you have to take advantage of it. I knew when I was playing that coaching was also my dream. When I retired, Remco Vogelaar and Eiffel reached out to me and talked about it .They felt that I really have what it takes to be a successful coach. All of this plus I felt really at home In Den Bosch so really it made a logical choice. I don’t think I could have made the choice if I hadn’t already played for Den Bosch. My years of NBA, Europe and Asia gives me so much of an insight and experience to give our players. Being successful as a player does not make you a good coach so I really work hard at my craft.

What interested you in coaching?
My high school coach Don ‘Duck’ Richardson was my motivation. He coached NBA players like Jeff Malone and the great Norm Nixon. HEs considered the greatest basketball coach in Georgia history. He made me the player that I was and he left a lasting impression on me. HE was tough and he covered all aspects of the game in terms of fundamentals. I think that’s the reason why I work so hard to teach. His motto was ‘teach the game’.

What is the biggest adjustment between playing and coaching for you?
One of the biggest differences is the mental part. I knew it would be hard to put the ball down but nothing could prepare me for the yearning that Id gets to play the game again. It wasn’t until my second year coaching that I knew that I needed to put everything that I had into it.

Time restraints is another thing. I really have no down time and its sort like what comes with the job. Actually I wouldn’t have it any other way. I still play one on one against Jerome Beasley and Marcel Aarts sometimes but trust me my playing days are over. With coaching I really had to work on my multi-tasking skills and utilizing my time wisely.

What did you learn in terms of how to coach a team from the coaches Wiel and Beck?
I have been so fortunate to have started my career in coaching with two great coaches. Randy Wiel in a lot of ways is responsible for me getting into coaching and preparing me as well. He taught me also about practice tactics, the importance of managing a team. He was always very organized and he paid attention to detail very, very well. Randy is considered an offensive coach but we really worked hard on defense too. His practice plans were very, very sharp.

Don Becks basketball mind is as good as I’ve ever been around. His work ethic is impeccable!!!. He is in the office every morning at 730AM, so I try to beat him to the office. Don believes that you have to put the work in to get the results that you want. HE will not stop until we are prepared. The importance of unity and being on the same page are things that they both taught me. Don’s intensity reminds me of my NBA days. I’ve learned game situation things and game preparation from them both. Both Randy and Don believe in my growth as a coach. They both take the time to teach me and groom me for one day being a successful head coach. I consider them both my mentors in coaching.

sharone-729328What are some of the specific duties that you have during the game and/or practice?
Nothing is beneath me because I want to be the best coach that I can possibly be. With the Brand new Eiffeltowers Basketball School opened already this year, there’s plenty of work and excitement to go around. I try to be around for everything that is EiffelTowers. I do clinics a lot for basketball and non-basketball related groups. A typical day is arriving two hours early so that I can be better prepared for when practice starts. I start with the practice schedule for the day .I go over all of the specifics of practice with coach Beck. Then I make sure I edit all of our video and scouting reports. I try to make sure we are all set up with regards to our gym.

I organize two groups of pre practice shooting or individual work. Both of these groups will be at practice very early. During game days we usually practice early that day so I’m doing those same duties as well. Game Day duties include the characteristics of every player on the opposing team along with their stats and tendency’s. I must know all about each and every player and relegated that to the head coach. I’m also responsible for our pre game interviews with EiffelTowers TV. Individual work during the warm up is another of my jobs. I make sure the guys are truly ready to play .At game time I keep stats on different plays that the opposing team runs and specific percentages.

I monitor the fatigue and overall performance of the players. In addition to that I also have to have mind set of the head coach and be ready in case I have to be the head coach for that game. I must be prepared at all times. For example I had to coach a number of games last season for various reasons and I felt that I was really prepared.

How do you as a coaching staff find time for player development during a busy season, when you’re focused on competing as a top team?
I credit that to Don Beck because he just keeps good tabs on things very well. You’re right it’s very hard when you’re competing in Eurochallenge or Euro cup, but we do an amazing job at this. I’ve played on the highest level of basketball so I understand different ways of development. When playing so many games you cannot forget to continue the growth of the players who don’t play a lot so I work the guys out daily that don’t play more than 20 minutes in a game. It’s very important to remain sharp during a long season and sometimes regular practice doesn’t do this.

So coach Beck or myself will work out guys individually. I’ve been around most of our players for 3 years so I have an advantage with guys like Aarts, Oliver, Akerboom, Frederiks and Van Vugt. I know their games and what we want from them so we work on their individual skill development along with all of our players.

Do you carve up the roster as a coaching staff, where somebody handle bigs and somebody handle guards?
Usually that’s the case but sometimes I’m really on both sides of the court. I’m a bigs coach but first I’m a basketball coach period. I have great knowledge of the guard positions too. I work very hard with our small forwards and guards. Coach Beck is the same way. It is no secret that he will work the centers and forwards at any time. His intensity knows no boundaries for both groups. Again that has grown on me too.

Do you individually work with particular players more than others?
Any player that wants to improve their game is welcome in the gym. I love to work with all of our guys because they all have a level of professionalism. Truthfully they all want to get better so you can find them 30 minutes before and 30 minutes after practice.

Do you have a coaching philosophy yet, or is it a work in progress for a lifetime?
I am perfecting it as we speak. I know that coaching is what I will be doing for many, many years so I have time to set it in stone. My philosophy is a combination of the great coaching minds that I’ve been fortunate to be around and my own. A mixture of Don Beck, pinch of Randy Wiel, A sprinkle Cliff Ellis, a spoon full my high school coach, a dash of Phil Jackson and a little John Lucas and Billy Cunningham. TEAM= Together everyone achieves more.

What are your thoughts on the team this upcoming season? I mean, I know Coach Beck always works on what he has and builds upon that. Can you give me your thoughts on the coming season?
This season will be a monumental season because of the collection of players that we have. But it also will be difficult. It’s hard to have the bulls eye on your back every game. We will get each team’s best fight each game because of the expectations. I love this part because we really have the type of team that can do some special things. We will have some tough games with Groningen, West Brabant, Leiden and all of the Eredivisie teams. I learned a long time ago that a lot comes with playing and being with Den Bosch.

We are a team that has great pride and has a lot of success over the years. We will always get the tough games and the most expectations. With the addition of Rogier Jansen in our back court to pair with a healthy Dean Oliver, Steenvoorde, Anthony Richardson and the return of Jos Frederiks makes us even stronger than last year. Add that with Kees Akerboom and Stefan Wessels and you have two of the best forwards In Holland. What makes our team so attractive is our addition of Peter Van Paassen to go along with a full season of Jerome Beasley and Marcel Aarts.

We are very happy with our team and we expect great things. I’m quick to point out that we are a work in progress and we have a lot of work to do. You have to bring intensity, smarts and effort to the game each night. SO it will be very interesting. Stay tuned. Go Den Bosch!!!!!!! Go Red!!!!

Where do you see yourself in the next 2-3 years? What are your immediate and long-term goals?
Immediately Id likes to return to the championship circle and win another championship. Also Id likes to keep the Dutch Cup here in Den Bosch. We’ve won two since I’ve been here and they’ve meant a lot to me. I do a lot of coaching in the summers and Id like to one day get an opportunity to coach NBA. Coach Beck always says I’m gonna get there and I feel that some day I will. I see myself as a very successful European and NBA championship coach with all of the hard work i’m already in 2 years showing.

The Spirituality of Basketball

35072_1527437591618_581750_nIn basketball everyone is looking up, reaching up, carrying aloft, and sending a ball cleanly through a circle. Basketball elevates our characteristically upright stature. It’s a game that demands a heightening in the grace and heroism of the human form. It’s play that takes flight – that takes place largely in the air. The ball is never still or grounded for long, downed no longer than the time it takes to rebound from a dribble.Basketball is complexity springing from simplicity. A rectangle of air – that’s the simplicity of the space in which it’s played. Put a ball through a net – that’s the simplicity of the intent.

Yet this simple purpose in this simple context generates a whirlwind of complex activities: feint and counter-feint, the explosive power of legs and the delicate calculations of fingertips; the desperate energy and sweep of an arm reaching to keep a ball inbounds and in play, and the balanced precision of the human body firing from three-point land.

Like life, basketball is simple in its foundation and purpose, yet clever and complex in its execution because it has to be

Virgil Ormskerk, “Mijn debuut in het Nederlands team was heel speciaal”

Een interview van 13 jaar geleden met Virgil Ormskerk uit de oude doos. Time flies!!

Een interview met Virgil Ormskerk, oud-international en nu spelend voor Rotterdam Basketball. Hij speelt al ongeveer 13 jaar op het hoogste niveau en werd met Canoe jeans Den Bosch kampioen van Nederland, speelde verder o.a. in Duitsland en Portugal. Virgil heeft zeker bewezen dat de “Rookie titel” in zijn debuutseizoen in de eredivisie een terechte keuze was. Ormskerk speelde in drie periodes bij Rotterdam Basketbal. Begin jaren ’90 als jongeling legde hij de basis voor een prachtige carrière, die hem naar Duitsland, Portugal en het Nederlands team leidde. Later kwam hij terug en speelde hij nog eens de play-offs.

Hoe ben je begonnen
Ik ben eigenlijk in aanraking gekomen met basketball door mijn ouders die speelden allebei en namen mij altijd mee. Er zijn foto’s van mij te vinden waar ik een jaar of drie ben met een basketball in mijn handen. Toen ik oud genoeg was om bij een vereniging te kunnen spelen ben ik spelenderwijs begonnen. De persoon die mij het meest heeft beïnvloed in mijn jeugd is zonder enige twijfel Meneer Welch, basketball werd een heel ander verhaal onder hem.

De Schiestreek (91/92) en “Rookie v/h jaar”.
Dat seizoen was heel bijzonder ik had het geluk dat coach Jan Sikking mij veel vrijheid gaf om mijzelf te ontwikkelen door veel aandacht aan mij te schenken op de training, en door mij veel te laten spelen. Overigens had ik wel het voordeel dat ik het jaar daarvoor in de promotiedivisie met Rotterdam al een heel seizoen achter de kiezen had, waardoor ik beter opgewassen was tegen het fysieke spel in de hoogste klasse. Daar komt nog bij dat ik het All-Star team haalde in de promotiedivisie en dat was in die tijd geen kinderachtige competitie, de meeste ploegen hadden 1 Amerikaan en goede Nederlandse, meestal ex-eredivisie spelers.

Ik denk dat ik het derde seizoen bij De Schiestreek goede wedstrijden heb gespeeld met bijvoorbeeld 21ptn. en 12 assists maar ook mindere wedstrijden met 4ptn. en 2 assists. Ik vind zelf dat ik dat seizoen niet constant was. Wat voor een doorbraak heeft gezorgd, zijn denk ik die paar wedstrijden dat ik een double-double haalde en de aandacht van de pers die daarmee gepaard ging, het feit dat ik min of meer vast in het Nederlands team zat en het feit dat ik starter was in de All-Star game.

Debuut in het Nederlandse Team
Mijn debuut in het Nederlands team was heel speciaal, ik had al in de nationale jeugdteams gezeten maar het Nederlands herenteam is toch iets anders. Ik stond met mannen op het veld waar ik vroeger tegenop keek en waar ik handtekeningen aan had gevraagd, heel raar maar zeer bijzonder. Coach Randy Wiel en Toon van Helfteren hadden vertrouwen in me en dat heb ik niet beschaamd.

Slechts één seizoen in Den Bosch
De reden waarom ik weg moest bij Den Bosch was heel simpel, ze vonden dat ik geen goed seizoen had gespeeld en dat ik mij buiten het veld niet altijd professioneel gedroeg. Ik kreeg vervolgens een sterk verlaagde aanbieding en dat was voor mij de reden om verder te kijken. Ik kon kiezen uit Groningen en Goba en het is toen Goba geworden. Ik vind het jammer dat ik niet langer in Den Bosch heb kunnen spelen, een mooie hal, fanatieke supporters en begeleiding (manager, fysio, scouts etc.) maar je moest daar in die tijd gelijk vlammen deed je dat niet haalde ze iemand anders. Achteraf gezien was ik mentaal niet klaar voor Den Bosch.

Virgil_Ormskerk_400x300Den Braven Goba, tegenvallende resultaten, coachwisseling en andere zaken wierpen een schaduw over dit seizoen.
Helemaal mee eens. Wij hadden dat seizoen echt heel veel pech het begon met het wegvallen van één van de beste Amerikanen waarmee ik ooit getraind had, ik ben zijn naam kwijt maar hij haalde zijn vinger open aan de zijkant van het bord scheurde een pees in zijn vinger en wilde hier niet meer blijven maar hij was echt goed. Vervolgens raakte Yuri Barnes de andere Amerikaan geblesseerd en werd er besloten om Jeff Malham te halen. We startten dat seizoen met 1 Amerikaan en begonnen in de competitie toch heel goed en stonden bovenaan.

We speelden dat seizoen ook in de Europa cup we wonnen in Finland van Lahti en stonden met een been in de volgende ronde, maar ene Joe Spinks en een driepunter in de laatste seconden nekte ons. Vervolgens is het nooit meer goed gekomen met coach Eggens en Den Braven.

Hierna raakte ik nog geblesseerd in Bulgarije met het Nederlands team, vervolgens Marco de Waard, Tico Cooper kreeg privé problemen, Eggens werd ontslagen. Uiteindelijk verloren we van Den Bosch in een mooie playoffs serie, maar het moge duidelijk zijn dat we dat seizoen veel pech hebben gehad.

Importspeler bij het Duitse Haunstetten
In Duitsland heb ik pas geleerd wat het betekent om een professionele speler te zijn. Ik had in het begin last van heimwee maar toen ik daar over heen was speelde ik goed. Het belangrijkste voor mijzelf was dat ik liet zien dat ik nu wel mentaal klaar was om als een prof te leven en te spelen. Ik heb ook veel steun gehad van de coach Scott Etnyre een ervaren coach, een hele rustige man en een goed mens.

Daarna Portugal bij Figueirense
Na het seizoen in Duitsland kreeg ik verschillende aanbiedingen vanuit binnen en buitenland. Toen de aanbieding vanuit Portugal voorbij kwam hoefde ik niet lang na te denken. De Portugese competitie was toen een echte competitie iedereen kon van iedereen winnen, zelfs Porto die dat jaar champions league speelde, won echt niet van iedereen en kwam uiteindelijk niet eens in de finale!! Wij haalden dat jaar de Final Four en de kwartfinale van de beker, dat was een grote prestatie voor een team dat net gepromoveerd was.

We bereikten dat jaar net de playoffs niet, maar iedereen in de club was dolblij want aan het begin van het seizoen waren ze bang dat we zouden degraderen en aan het eind van het seizoen blijkt dat je net tekort komt voor de playoffs. Ik speelde daar een constant seizoen en tot de kerst speelde ik zeer goed. Ik liet daar mijn eerste triple double noteren.

Na de kerst moest ik door het wegvallen van een Amerikaan op de twee spelen en dat ging minder goed dan op de één. Ik heb nog veel vrienden daar en ik ben blij dat ze nog steeds in de hoogste liga spelen.

In 1998 terug naar Rotterdam
Dat jaar in Rotterdam na Portugal was een jaar waarin we het maximale gehaald hebben uit de spelersgroep, we hadden één buitenlander Dusan Savic voor de rest alleen Nederlandse spelers. We haalden dat jaar de playoffs en verloren zeker niet kansloos van de latere kampioen Amsterdam.

De periode Nijmegen
Na een fantastisch half jaar met met het winnen van de FEB cup en de finale ronde op de HBW, werd coach Van den Berg ziek en dat was het begin van het einde met een kansloze nederlaag in de playoffs tegen Amsterdam als dieptepunt.

Opnieuw Rotterdam
We hebben dit jaar een ploeg waarvan het grootste gedeelte niet ouder is dan 23 jaar. (Lucic, Boldewijn en ik zijn de enigen die ouder zijn) dat verklaart al voor een groot gedeelte de wisselvalligheid. Daar komt nog bij dat coach Braal bezig is om een andere mentaliteit en andere manier van spelen in te voeren en dat vergt heel veel tijd. Ik denk dat los van het feit of wij de playoffs halen of niet, er na dit seizoen een grote stap voorwaarts gemaakt kan worden (organisatie + team). Ik wil de playoffs halen en dat zou heel goed zijn voor de club als we dit kunnen bereiken.

Ik heb van alle coaches die ik heb gehad wat geleerd, natuurlijk was de een beter dan de ander maar iedere coach heeft wel iets tegen me gezegd waar ik wat mee kon. De coaches die mij het meest hebben beïnvloed; Welch, Sikking en Etnyre. Er zijn twee coaches die mij ook veel hebben geleerd zonder dat ik onder ze heb gespeeld in een club. Van Helfteren en Boot. Van Helfteren was mijn coach in het Nederlands team (Kadetten en Senioren) en in die tijd was ik het niet altijd met hem eens maar ik denk toch dat hij het maximale uit een team kan halen en dat is zeker een kwaliteit. Boot wilde mij al op jonge leeftijd naar Den Helder halen uiteindelijk ben ik er niet op ingegaan. De laatste jaren praat ik met hem als we samen op het basketballcamp werken, en daar steek ik al veel van op.

Ik heb wel anekdotes maar de leukste en beste moet maar een keer off the record!

Ik ben tevreden met mijn carrière, als speler ik zou nog wel eens een kampioenschap willen behalen, ik heb op dit moment geen plannen om als coach verder te gaan maar je weet nooit hoe het zal lopen Time will tell…………


Mark Sanchez, “Winning is the ultimate satisfaction” – Nov 8, 2011 (by Fred Roggen)

Kwam deze nog tegen in mijn archief, een heel aardige en sympathieke figuur.

Forward Mark Sanchez (201-F-87, agency: Court Side, college: Boise St.) attended and played college basketball at Boise State University before crossing the Ocean to play professional basketball in Israel, and now he has been one of the most consistent and respected players in the Dutch Basketball league. He came to Leeuwarden as a pure ‘employee’, but now Mark Sanchez has become ‘one of us’.
Sanchez has become Lasaulec Aris go-to guy, the man able to change the spirit of the team. And the fans are in love with him. He crossed a road that had been crossed before him by other players. In this interview Mark talked about his career thus far.

team73You grew up in Tucson, Arizona what was your childhood like?
I grew up in a rough neighborhood on the south side of Tucson. While a lot of my friends were getting into trouble, I was lucky enough to have had great parents to lead me in the right direction. Being involved in sports also played a role in staying busy and not following in the footsteps of the negative people around me.

When did you first realize you had a talent for basketball?
I didn’t really get serious about playing basketball until my junior year of high school. I grew up playing baseball all of my life. I hit a growth spurt in high school which led me to excel at a higher level in basketball.

Mark, what will you remember about your time at BSU the most?
Playing for a Division 1 school as a whole was an amazing experience, especially with a great program like Boise State. If I had to pick just one memorable moment, it would have to be winning our conference championship and advancing into the NCAA tournament.

You have played more of a complete game last season for DeFriesland Aris. How have you raised your efficiency?
I worked out all summer to make sure I was ready for this season. I wanted to expand my game to be a more versatile player with better decision making.

markWhat drives you to be successful on the basketball court?
To be the best player I can be, and to play at the highest level possible. I never want to settle with just being ‘ok’.

What gives you the most satisfaction on the basketball court?
Winning is the ultimate satisfaction. I want to be able to play for a championship.

Following your career, one word that comes to mind is consistency. How do you maintain consistency in a sport full of ups and downs, good games and bad games?
Continuing to work hard and approaching every game the same way. It doesn’t matter if we are playing the first place team, or the the last place team I bring energy to my game and hopefully to my team.

What’s your mentality when the game is on the line in a pressure situation?
To make sure we execute our sets and not try to force anything.

What were the reasons Mark, extending your contract with Lasaulec Aris?
Knowing there were a lot of players returning and some key new additions, I knew we had a chance to compete at the top of this league. Leeuwarden is a great city to live in and the fans/supporters make me feel at home.

How does Coach Braal compare to previous coaches youve had?
Coach Braal brings a high level of intensity to our team. He stresses that regardless of outcome, we always have room to improve. He is great at individual development, which makes us stronger as a team.

What kind of intangibles do you think you bring to this team besides points and rebounds?
I’m big on bringing energy onto the floor and being a vocal leader.

Talk a little bit about how the season has gone so far. What have been some of the high and low points?
We’ve been a little inconsistant thus far, but continue to learn that day in and day out, any team can beat anybody in this league. We have to come to compete at the highest level each game and not take any nights off.

What does the team need to do to improve?
I think we need to be more of a defensive minded team and set an aggressive intensity early in the game.

Finally, how far can Lasaulec Aris go this season? Which are the goals for you, personally, and for your team?
I believe that our team has the ability to play for a championship this year. As long as we stay consistant, we have the talent and skill set to make a late push in the playoffs.