Henk Konings, “Er is eigenlijk niet zoveel veranderd”

Kwam een oud interview met de oprichter van BS Weert Henk Konings tegen in mijn archief, gepubliceerd ergens in 2002. Heeft toch nog wel wat raakvlakken met nu.

Een interview met Henk Konings, oprichter, oud-coach en thans technisch bestuurslid van BS Weert. Je kunt hem gerust ‘Mister Weert’ noemen. Als coach bracht hij Weert vanuit het rayon naar de playoffs finale serie in de eredivisie en hij is verantwoordelijk voor het aantrekken v/d Amerikaanse spelers, waar hij blijkbaar een goede neus voor heeft, gezien de vele goede Amerikanen die hij in de loop van bijna 30 jaar heeft gecontracteerd.

De start
Ik ben in 1967 samen met mijn zwager Paul Stokbroeks begonnen. Wij trommelden wat oud spelers van het Bisschoppelijk College in Weert bij elkaar en BSW was een feit. In 1968 deden wij voor het eerst mee aan de competitie, district Limburg. Promoveren ging toen snel, via de tweede divisie naar de eerste divisie al in 1973. konings

Ik ben in 1976 begonnen met coachen, toen met spelers allen beneden 19 jaar met als aanvulling Leon Kuppens een oud speler van mijn generatie, Frans v/d Geer die wij weghaalden uit Nijmegen en de Amerikaanse center Paul Zaretsky. Na precies 5 jaar promoveerden wij naar de eredivisie met spelers als Renzo Zwiers, Jos Wolfs, Ollie van Kempen en toch ook nog diverse jongens van de groep waar ik in 1976 mee gestart ben. De gebroeders Pulles, Folkert Majoor, Godain Weerts en Rob Peeters.

Organisatie
Natuurlijk hebben wij een team, een zeer hecht team kan ik wel zeggen. Paul Stokbroeks, Wim Caris en ikzelf hebben meer dan 25 jaar samengewerkt. Later zijn daar bijgekomen, oud-speler nu voorzitter Michael de Jager, PR mensen Frank Knol, Piet van Moorsel en Jan Slenders. Wel ben ikzelf samen met de coach altijd al verantwoordelijk geweest voor het rekruteren van spelers. Sinds 1975 rekruteer ik al Amerikanen.

Coaching
Als coach ben ik wel het meeste beïnvloed door de filosofie van John Wooden (UCLA) . Hoe hij over basketball dacht sprak mij zeer aan. Dichter bij huis was de manier van aanpak van Jan Janbroers er een die mij wel lag.

Dat ging vanzelf. Gestart in 1976 met een hele jonge ploeg met de doelstelling binnen 5 jaar te promoveren naar de eredivisie. Daarna nog tot het seizoen 1987/1988 in de eredivisie gecoacht en nog een half seizoen in 1990/1991. Het jaar dat wij promoveerden was ook al een eerste stap in de richting eredivisie zeker qua team. Met spelers als Renzo Zwiers, Jos Wolfs, Ollie van Kempen, Bob Oostveen de Canadese Nederlander en ja ook hij weer, de Amerikaan Paul Zaretsky hadden wij in feite al een redelijke eredivisie ploeg.

Handhaven daarna was dan ook niet al te moeilijk. Tot het seizoen 1987/1988 hoorden wij dan ook tot de betere middenmoot, net geen Final 4 materiaal. In 1987/1988 toen wij met spelers als Bert Kragtwijk, Chris van Dinten, Jelle Esveldt, Hans Heijdeman, Ollie van Kempen en de Amerikanen Keith Williams en Rod Kittles de finale haalden begon eigenlijk een nieuw tijdperk met als hoogtepunt het kampioenschap in 1994.

Anekdote(s)
Wij speelden tegen Aalst met Louis Casteels als coach. Wij speelden zone waarin Ollie van Kempen, de superverdediger twee man liep, en de Belgische international, schutter Bennie Mertens volledig aan banden legde. Louis deed lelijk tegen Bennie omdat die geen fatsoenlijk schot kreeg afgedrukt. Bennie zei toen de volgende legendarische woorden – “Awel coach, wat wilt ge met zo ene zot op uwen nek.”

Of een oefen wedstrijd tegen het Belgische Verviers in een soort ballonhal, waar gebarbecued werd en waar de kleedhokjes zo klein waren dat je met slechts 3 man tegelijkertijd kon omkleden. Renzo Zwiers drukt af voor een zekere score, maar toen ging het geheime wapen van de Belgen meedoen. De hal had om de lucht te verversen een blower, die soms aansprong. In dit geval precies op het moment van het schot en ook nog eens in het verlengde van dat schot. Gevolg dat een perfect ogend schot zo’n 1 1/2 meter over de basket zeilde.

20141213_maxxcom_bsw_-_bc_apollo_75-64_13-12-20141412201431125226Het verschil coach annex bestuurder
Natuurlijk is het geheel anders. Als coach telt het resultaat van dat seizoen, korte termijn, veel druk. Winnen is alles, verliezen is conflicten.

Als bestuurder kijk je veel meer op de middenlange termijn. Sponsorinkomsten, budgets en daarmee samenhangend spelersbeleid zijn bepalend. Wat willen wij pak weg de komende 3 jaren qua budget, qua team, qua jeugdbeleid etc. Welke spelers wil je houden omdat ze bij die plannen horen. Tijdens het lopende seizoen ben ik al bezig met het team van het daarna komende seizoen, terwijl je als coach nog volop in de stress zit van het presteren tijdens dat lopende seizoen.

Veranderingen
Er is eigenlijk niet zoveel veranderd. Gedurende al die jaren was de kompetitie soortgelijk als nu. Altijd bang zijn of er wel minimaal 10 teams te vinden waren. Altijd een of twee teams die door een groot budget er qua prestaties boven uit staken. Altijd een brede midden groep en enkele mindere broeders, die niet veel wonnen. Altijd maar weer de conflicten tussen teams en de NBB, altijd maar weer de gebrekkige aanpak van het Nederlandse Team, de falende aanpak van jeugdbasketball.

Toch zijn er ook veel zaken anders. De vele Nederlandse spelers die hun heil zoeken in de USA, de vele buitenlanders in de competitie (het fenomeen “Euro’s”). Teveel buitenlanders zou ik willen zeggen, soms meer dan 60%. De eigen kweek komt of niet meer terug in Nederland als ze het USA avontuur hebben afgerond, of krijgen geen echte kansen omdat vaak kwalitatief matige Euro’s hun plaatsen bezetten.

Hoogte- en dieptepunten
Hoogtepunten – de promotie naar de eredivisie in 1982. Mijn laatste jaar coachen in 1987, tweede in Nederland. Het kampioenschap in 1994. Diverse playoffs finales en de beker winst (FEB cup).
Dieptepunt het overlijden van mijn vriend, zwager en medeoprichter Paul Stokbroeks in 2002.

Nederlandse All Star Team aller tijden
Ik heb twee verschillende All Star teams, een met de Nederlandse Amerikanen en een zonder.
Met Nederlandse Amerikanen:
Point guard – Mitchell Plaat – de beste ooit. Hij bepaalde het tempo van de wedstrijd, goede passer, goede verdediger en hij kon scoren.
Off guard – Dan Cramer – geweldige allround speler. Top verdediger en geweldig schutter.
Small forward – Kees Akerboom (sr) – beste scorer aller tijden. Hij kon overal afdrukken, bovendien een goed rebounder.
Power forward – Jimmy Woudstra – zeer mobiele inside speler. Hustler/rebounder. Scorer, prachtig jumpshot.
Center – Rik Smits – beste speler ooit. Geweldige touch, goede handen. Top NBA.

Zonder Nederlandse Amerikanen:
Point guard – Cees van Rootselaar – slimme guard. top passer, las de verdediging als geen ander. Wat te traag.
Off guard – Okke te Velde – schutter pur sang.
Small forward – Kees Akerboom (sr) – beste scorer aller tijden. Hij kon overal afdrukken, bovendien een goed rebounder.
Power forward – Marcel Huybens – scorer in de bucket. Goede rebounder. Zeer consistent.
Center – Rik Smits – beste speler ooit. Geweldige touch, goede handen. Top NBA. Jammer voor Dan Gadzuric en Francisco Elson.

NBB/FEB
Het is een goede zaak dat de teams zich hebben verenigd in de FEB. Meer continuïteit door het licentiebeleid, meer power door de samenwerking. De NBB is zoals al vele jaren niet besluitvaardig. Geen visie, zwak jeugdbeleid, weg Heger-plan, weg internationale ervaring voor aspiranten en kadetten. In de zomer een 23 + kompetitie met teveel buitenlanders i.p.v. 16-20 jarige deze kans te geven.

Ook het beleid rond het Nederlandse team is ronduit zwak te noemen. Het is de hoogste tijd, dat er wordt samengewerkt door de NBB, FEB en de scheidsrechters organisatie om tot een betere, stabielere situatie te komen.

Tevreden ….
Jazeker, ik ben wel tevreden. In Weert hebben wij toch veel bereikt – continuïteit, traditie, een kampioenschap, drie maal tweede, bekerwinst en enkele malen finale plaatsen, vele final four plaatsen, vele all star spelers en spelers van het jaar en nog steeds veel plezier.

Ontevreden over het jeugdbeleid. Teveel spelers kiezen voor de USA met niet veel verbeteringsmogelijkheden. Te weinig niveau aspiranten en kadetten, daar moet het beginnen, of liever nog bij de mini’s dan wel met goede begeleiders en niet met, met alle respect, de ouders van deze jonge talenten, tenzij zij trainers zijn. Teveel matige buitenlanders in onze eredivisie.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s